III. ASPISÏES. 209 



voorbij de worteldwarsader uitstekende; subcostaal-ader in eene gebogen lijn 

 vóór de helft van den voorrand uitloopende; cubitaal-ader met een rechten 

 hoek uit de subcostaal-ader ontspruitende en voorbij de helft van den voor- 

 rand uitloopende ; middeldwarsader ontbrekende , wijl de discoidaal-ader in 't 

 eerst dicht tegen de cubitaal-ader is aangesloten, en zich later afscheidt, om 

 met eene zachte bocht naar het eind van den achterrand te loopen ; eerie 

 andere flauwe langsader eindigt in de vleugelspits, doch is aan haren oor- 

 sprong niet altijd duidelijk te herkennen; soms schijnt zij mede uit de dikke 

 cubitaal-ader voort te spruiten ; zij moet beschouwd worden als de bovenarm 

 der gevorkte discoidaal-ader ; de posticaal-ader is , behalve aan haar eerste 

 begin, mede zeer flauw, en loopt nauwelijks even gebogen naar den achter- 

 rand ; verder is er nog eenige aanduiding van eene hoekig omgebogen anaal- 

 ader ; achterdwarsader en dus ook de middelste wortelcel ontbrekende. 



Kleine soorten van 1,5—3 mm.; allen glanzig zwart, met geheel of ten 

 deele roodgele pooten. Er zijn drie soorten beschreven, waarvan eene ook 

 bij ons wordt gevonden. Van de gedaantewisseling en leefwijze is niets met 

 zekerheid bekend. 



Aspistes berolinensis Meig. — Syn. Meig. Syst. Beschr. I. 319. 1. pi. 

 11. fig. 16; id. VI. 317; Macq. Suit. I. 180. 1 ; Löw , Isis 1840. 516; 

 Zeiler, Isis 1842. 812. 5; Zett. Dipt. Scand. IX. 3411. 1 ; Schiner, Fn. 

 austr. II. 348. 



1,5—2,5 mm. — Glanzig zwart; het plaatje vóór op den thorax, alsmede 

 de laatste achterlijfsring dicht met ingedrukte stippen ; anus min of meer roest- 

 kleurig. Pooten zwart of pekzwart ; de schenen , althans de voorste schenen , 

 aan den wortel met meer of mindere uitbreiding roodgeel ; ook de tarsen , met 

 uitzondering van het laatste lid , zoo gekleurd. Kolfjes zwart. Vleugels zuiver 

 glasachtig , met de voorste aderen zwart. 



Nu en dan in Mei en Juni , in de duinen bij den Haag , waar zij in 

 den zonneschijn over het naakte zand vliegen ; ook op de Gliphoeve ge- 

 vangen (V. V.). 



Eene andere soort, A. borealis Löw (Stett. Ent. Zeit. 1847. 69. 3) , 

 die iets grooter is en witte kolfjes heeft , wordt in het noorden van Europa 

 (Noorwegen , noordelijk Rusland) gevonden ; de derde soort , A. Haworthi Curt, 

 (zie Westw. Intr. II. app. 129) is uit Engeland. 



IV. AftARETE Hal. (Ent. Magaz. I. 156). PI. VIL fig. 7. 



Kop klein, halfrond; voorhoofd in beide sexen breed; oogen niervormig, 

 naakt. Sprieten kort en dik, 9-ledig, de schijf, waarop zij zijn ingeplant, 

 niet medegerekend ; de leden rondachtig en een weinig in elkander gescho- 

 ven ; het eindlid peervormig. Palpen 4-ledig ; het laatste lid niet langer dan 

 de voorgaanden. Thorax van voren een weinig uitgerekt ; schildje breed en kort, 

 Achterlijf zeven- of achtringig , breeder dan de thorax , althans naar het einde ; 



14 



