VI. BIBIO. 215 



Beschr. I. 310. 1 ; Macq. Dipt. n. Fr. 16. 1; id. Suit. I. 178. 1; Löw , 

 Linn. Ent. I. 346. 4; Schiner, Fn. austr. II. 359. 

 7 — 11 mm. — cT Glanzig zwart. Sprieten, palpen, pooten en kolfjes zwart. 

 Beharing boven op den thorax en soms op den eersten achterlijfsring zwart , 

 overigens op het achterlijf en in do borstzijden witachtig. De binnenwaartsche 

 doorn aan 't eind der voorschenen zeer klein. Vleugels witachtig, met lang- 

 werpige , zwartbruine , scherp begrensde randvlek ; de voorrand met bruinach- 

 tigen zoom ; de voorste aderen bruin , de overigen flauw ; het wortelstuk der 

 cubitaal-ader langer dan de middeldwarsader , die zeer kort en bijna recht- 

 standig is. 



? De thorax van boven, benevens het achterlijf roestkleurig met eenigen 

 glans; de kop met sprieten en monddeelen , de prothorax , de borstzijden, het 

 schildje , de achterrug en de pooten zwart ; zelden is ook de thorax van boven 

 verdonkerd. Eindsporen der achterschenen breed , bijna bladachtig. Kolfjes rood- 

 bruin. Vleugels bruingeel , tegen den voorrand donkerder. 



Enkele malen in 't voorjaar bij den Haag gevangen ; voorts te Rotterdam 

 (Frans.), te Haarlem (Weyenb.) , te Vianen (Ev.), op Walcheren (G. v. W.) , 

 in het Ulvenhoutsche bosch (Piag.) , te Empe (V. Eyndh.) en in Limburg 

 (Maur.). Deze soort , die in Duitschland uiterst gemeen schijnt te zijn , is , zoo- 

 veel mij bekend geworden is , bij ons nergens veelvuldig ; alleen uit Zeeland 

 kreeg ik verscheidene voorwerpen te zien. 



4. B. leucopterug Meig. — Syn. Hirtea levcoptera, Meig. Klass. I. 110. 

 5; Zett. Dipt. Scand. IX. 3371. 3; — Bïbio ïeucoptems , Meig. Syst. 

 Beschr. I. 313. 4; Schiner, Fn. austr. II. 361. 



5,5 — 9 mm. — Glanzig zwart , met zwarte beharing. Kop , sprieten , palpen , 

 pooten en kolfjes zwart ; de doornen aan het eind der voorschenen geelbruin , 

 stevig; de binnenwaartsche bijna even lang als de buitenwaartsche , maar dun- 

 ner ; eindsporen der achterste schenen doornachtig ; eerste lid der achtertarsen 

 slank. Vleugels bij het g witachtig , met kleine , zwartachtige, scherp be- 

 grensde randvlek; de voorste aderen zwart, de overigen ongekleurd; wortelstuk 

 der cubitaal-ader hoogstens zoo lang als de middeldwarsader ; bij het $ de vleugels 

 zwartachtig. 



Deze soort gelijkt op kleine exemplaren van B. Marci, doch onderscheidt 

 zich door het gemis van den zwarten voorrand aan de vleugels van het g en 

 door de lengteverhouding van het wortelstuk der cubitaal-ader. Zij is bij den 

 Haag jaarlijks in Mei niet zeldzaam. 



5. B. reticulatus Löw (PI. VIL fig. 9 , het <$). — Syn. Löw , Linn. Ent. 

 I. 350. 6 ; Schiner , Fn. austr. II. 360. 



6,5 — 9 mm. — g Glanzig zwart , met lange bleekgele of witachtige beha- 

 ring. Kop met sprieten en palpen , almede de pooten en kolfjes zwart ; del 

 pooten veeltijds meer pekbruin , ja zelfs de achterschenen en achtertarsen we 

 eens roodgeel ; de binnenwaartsche einddoorn der voorschenen nauwelijks half 



