210 IV. BIDIONIDAE. 



zoo lang als de buitenwaartsche ; eindsporen der achterste schenen klein ; ach- 

 terschenen naar het eind knotsvormig verdikt ; eerste lid der achtertarsen vrij 

 dik, zoo lang als de beide volgenden. Vleugels met eenige bruingele tint; de 

 aderen bijna allen even duidelijk en zwartbruin ; alleen de steel der beide 

 vorkcellen bleeker ; randvlek zwartbruin , scherp begrensd ; wortelstuk der cu- 

 bitaal-ader ongeveer even lang als de middeldwarsader. 



Bij het g , dat slechts kort behaard is , de borstzijden roestkleurig gevlekt ; 

 de buik, althans aan den wortel, roodgeel; pooten roodgeel, met de knieën, 

 soms de voorschenen en voorts de laatste tarsenleden zwartbruin; aan de 

 achterpooten de schenen minder knotsvormig en het eerste lid der tarsen 

 slank, korter dan de beide volgende leden; kolfjes bruinachtig. 



Bij den Haag in Mei dikwijls gemeen ; ook op de Gliphoeve (V. V.) en in 

 den Aerenhout (Weyenb.). 



6. B. nigriventris Hal. — Syn. Bibio nigriventris , Hal. Ent. Mag. I. 157; 

 Löw , Linn. Ent. I. 352. 7 ; Schiner , Fn. austr. II. 361 ; — Hirtea 

 nigriventris , Zett. Dipt. Scand. IX. 3377. 9. 



5,5 — 7 mm. — Alleen het $, dat op het $ der vorige soort gelijkt, doch 

 in den regel kleiner is ; de buik is zwart ; het eerste lid der achtertarsen 

 iets langer dan de beide volgende leden. 



Het £ ken ik niet ; het wordt door Haliday en Löw ook niet beschreven. 

 Volgens Schiner zou het zich van B. reticulatus <£ door zwarte beharing 

 van den thorax en door eene bleekere en meer langwerpige randvlek on- 

 derscheiden. 



Enkele malen het % in April en Mei bij den Haag; ook te Leiden en op de 

 Gliphoeve (V. V.) , in den Aerenhout (Weyenb.) en op öldhorst (Wtt.). 



7. B. clavipes Meig. — Syn. Bibio clavipes , Meig. Syst. Beschr. I. 317. 

 48; Macq. Suit. I. 180. 10; Hal. Ent. Mag. I. 158; Zeiler, Isis 1843, 

 811. 4; Löw, Linn. Ent. I. 364. 15; Schiner, Fn. austr. II. 362. — 

 Hirtea clavipes, Zett. Dipt. Scand. IX. 3387. 16; — Bibio dorsalis, Meig. 

 Syst. Beschr. I. 318. 15. pi. 11. lig. 6 en VI. 319; — Bibio flavicollü , 

 Meig. Syst. Beschr. I. 318. 16; — Hirtea Bpkippium, Zett. Ins. lapp. 

 799. 5 ; — Hirtea Johannis , Fabr. Syst. Anti. 52 (excl. syn.). 



5,5 — 6 mm. — <$ Glanzig zwart , op den thorax met korte, zwarte , op het 

 achterlijf met langere witte of lichtgrauwe beharing. Pooten pekzwart , bijzon- 

 der lang en slank ; middelpooten dun ; aan de achterpooten de dijen en schenen 

 aan den wortel dun , van het midden af plotseling verdikt , de dijen van bo- 

 ven met lange en fijne beharing; achtertarsen gezwollen; het eerste lid bijna 

 zoo lang als de vier volgende leden te zamen ; de buitenste einddoorn dei- 

 voorschenen matig lang , de binnenste zeer klein. Kolfjes bruin. Vleugels wit- 

 achtig , met de voorste langsaderen , alsmede de scherp begrensde, ovale rand- 

 vlek geelbruin ; de overige aderen ongekleurd ; het wortelstuk der cubitaal-ader 

 korter dan de middeldwarsader. 



