VI. BIBIO. 217 



Het $ heeft een bruingelen thorax , van boven gewoonlijk met drie zwarte , 

 soms ineengevloeide langsstrepen ; het achterlijf pekzwart , soms met geelach- 

 tigen buik ; de pooten eenvoudig , geelachtig , meestal met verdonkerde ge- 

 deelten; de achtertarsen niet verdikt en het eerste lid minder lang; de vleugels 

 met bruingele tint. 



Zeldzaam ; slechts een paar malen het <ƒ bij den Haag gevangen ; ook te 

 Leiden (De Gr.) en te Empe (V. Eyndh.). 



8. B. varipes Meig. — Syn. Bibio varipes , Meig. Syst. Beschr. VI. 317.18; 

 Löw , Linn. Ent. I. 348. 5; Schiner , Fn. austr. II. 362; — Jlirtea va- 

 ripes , Zett. Dipt. Scand. LX. 3375. 8. 



5,5 — 7,5 mm. — £ Zwart met llauwen glans en lange beharing , die op den 

 thorax zwart , op het achterlijf witachtig is. Pooten pekzwart , de schenen en 

 tarsen lichter , aan de achterpooten zelfs roodgeel ; achterschenen naar het 

 einde allengs verbreed ; achtertarsen vrij slank ; het eerste lid ruim zoo lang 

 als de beide volgenden te zamen ; buitenste einddoorn der voorschenen stevig , 

 de binnenste de helft korter. Kolfjes zwart. Vleugels met vrij krachtige bruin- 

 gele tint , die tegen den voorrand donkerder wordt ; de voorste aderen don- 

 kerbruin, de overigen lichtbruin; de bruine randvlek groot, geheel tegen den 

 voorrand liggende , doch niet zeer scherp begrensd ; het wortelstuk der cubi- 

 taal-ader ongeveer even lang als de middeldwarsader. 



Het $ heeft eene zeer korte grauwgele beharing , in de borstzijden roest- 

 kleurige vlekken, de buik en de pooten roodgeel; de knieën, de voor- 

 schenen en voortarsen , alsmede de laatste leden der overige tarsen pek- 

 zwart ; de kolfjes bruin. 



Nu en dan bij den Haag, in April en Mei; ook te Leiden (Maitl.) , in het 

 Overmaassche (Piag.) , te Utrecht (Six) , in Gelderland (V. W.) , bij Breda (Heyl.) 

 en in Limburg (Maur.). 



9. B. Johannis Linn. — Syn. Tipula Johannis , Linn. Syst. nat. II. 976. 41 ; 

 De G. Ins. VI. 425. 32. pi. '27. fig. 17 ; — Bibio Johannis, Latr. Gen. 

 IV. 266; Meig. Syst. Beschr. I. 314. 7; Macq. Dipt. n. Fr. 17. 4; id. 

 Suit. I. 179. 8; Löw, Linn. Ent. I. 356. 10; Schiner, Fn. austr. II. 

 361; — Hirtea Johannis, Zett. Dipt. Scand. IX. 3382. 13; — Hirtea 

 praeeox , Meig. Klass. I. 111. 8; Fabr. Syst. Anti. 51. 3; — Tipula Bt/ri, 

 Fabr. Ent. syst. IV. 249. 75 ; — Hirtea 'Byri, Fabr. Syst. Anti. 53. 

 8 ; — Hirtea hyalina , Meig. Klass. I. 110. 6 ; — Bibio rufipes , Meig. Syst. 

 Beschr. VIL 65. 19; — Tipula Pomonae, Schrank, Fn. boica III. 2337. 



4 — 5 mm. — Glanzig zwart , met zwarte beharing. Sprieten , palpen en kolfjes 

 zwart. Pooten matig lang , roodgeel of bruingeel ; de heupen en dijen pekzwart ; 

 het laatste of de beide laatste leden der tarsen bruin ; achterpooten stevig , 

 zoowel de dijen als de schenen van den wortel af allengs dikker wordende ; 

 de buitenste einddoorn der voorschenen krachtig, de binnenste zeer klein; 

 eindsporen der achterste schenen klein ; achtertarsen breed en plomp. Vleu- 



