VI. BIBIO. 219 



zeer flauw bruinachtig ; wortelstuk der cubitaal-ader ongeveer even lang als 

 de middeldwarsader. 



Bij het $ is het achterlijf donker roestkleurig , met breede zwarte rugstreep, 

 de achterdijen en achterschenen veel slanker , de vleugels donkerder. 



Zeldzaam ; jaren geleden ving ik een viertal exemplaren bij Voorburg , doch 

 sedert kwam de soort mij niet meer voor; ook zag ik een exemplaar, door 

 Fransen bij Rotterdam gevangen. 



12. B. laniger Meig. — Syn. Bibio laniger , Meig. Syst. Beschr. I. 317. 

 14 en VI. 316; Macq. Suit. 1.179. 9; Löw , Linn. Ent. I. 353. 8; Schi- 

 ner, Fn. austr. II. 363; — Bibio vemalis , Meig. Syst. Beschr. I. 315. 

 8; Macq. Dipt. n. Fr. 18. 5; — Hirtea vemalis, Zett. Dipt. Scand. IX. 

 3379. 11. 



4,5 — 6 mm. — £ Glanzig zwart, met lange witachtige of bleekgele beha- 

 ring. Kop met sprieten en monddeelen zwart. Pooten roodgeel, met de dijen 

 en de laatste tarsenleden zwart of pekbruin ; einddoornen der voorschenen lang 

 en spits , de binnenste ruim half zoo lang als de buitenste ; boven den buiten- 

 sten einddoorn meestal eene donkere vlek ; de dijen met lange witachtige , de 

 schenen met korte donkere beharing ; aan de achterpooten de dijen eenigszins 

 knotsachtig , de schenen breed en plomp en de eerste tarsenleden gezwollen , 

 het eerste lid iets korter dan de beide volgenden te zamen. Kolfjes zwart. 

 Vleugels met bruingele tint , langs den voorrand met bruinachtigen zoom , in 

 welks einde de randvlek zich verliest ; de voorste aderen bruin , de overigen 

 zeer flauw bruinachtig ; het wortelstuk der cubitaal-ader korter dan de scheef 

 geplaatste middeldwarsader. 



Het ? is pekzwart , met zeer korte bleekgele beharing ; soms de schouder- 

 knubbels geelbruin ; pooten roodgeel , met de knieën , de laatste tarsenleden en 

 een vlekje boven den buitensten einddoorn der voorschenen zwartachtig ; ach- 

 terschenen en achtertarsen slank; vleugels als bij het <ƒ. 



Eene zeer gewone soort in Mei bij den Haag; ook te Leiden (De Gr. , Maitl.); 

 Noordwijk (Piag.) ; aan de Vogelenzang en Hillegom (Kink.) ; in den Haarlem- 

 merhout (Weyenb.); Utrecht en Driebergen (Six) ; de Bilt (Kink.) ; Breda 

 (Heyl.) en aan den Ommelanderdij k (De Gav.). 



13. B. hybridus Hal. — Syn. Haliday, Ent. Magaz. I. 157; Löw, Linn. 

 Ent. I. 355. 9; Schiner , Fn. austr. II. 363. 



5 mm. — <£ Gelijkt bijna geheel op het £ der vorige soort , doch de beharing 

 is op den kop , op de voorste helft van den thorax , aan den eersten achter- 

 lijfsring , alsmede aan de spits en de onderzijde der achterdijen zwart. 



Het 5 is onbekend. 



Zeer zeldzaam ; ik ving slechts eenmaal het £ in Mei bij den Haag. 



VII. DILOPHUS Meig. (Illig. Magaz. II. 264). PI. VIL fig. 12 en 13. 

 Kop bij het J 1 halfrond, bij het $ zeer sterk platgedrukt, oogen bij het $ 



