220 IV. BIBtONIDAE, 



groot , behaard , van boven samenstootend , bij bet 5 klein , langwerpig rond , 

 naakt en door bet breede voorhoofd gescheiden ; voorhoofd naar achteren ver- 

 lengd ; drie bijoogen. Sprieten dicht bij den mond ingewricht , korter dan de 

 kop, dik, cylindrisch, 10- of 11-ledig; de middelste leden dicht in elkander 

 geschoven , de laatsten bijna aaneengegroeid. Zuiger een weinig vooruitstekend ; 

 palpen vrij lang , omgebogen , 5-ledig ; het derde lid het dikste , de beide 

 eindleden dun en ongeveer van gelijke lengte. Thorax van voren met een kam- 

 achtig geplaatsten doornenkrans , een weinig meer naar achteren met een der- 

 gelijken doch kleineren krans; schildje kort en breed. Achterlijf zeven- of acht- 

 ringig. Pooten stevig ; de dijen , vooral de voordijen , verdikt en aan beide 

 zijden met eene langsgroeve ; voorschenen aan 't eind met een krans van ste- 

 kelige tandjes en daarboven met nog andere tandjes of doornen bezet (fig. 12); 

 achterste f ebenen met korte eindsporen; eerste lid der achtertarsen korter dan 

 de volgende leden te zamen ; haken en voetballen , de laatsten ten getale van 

 drie, goed ontwikkeld. Vleugels (fig. 13) breed, langer dan het achterlijf; de 

 voorste aderen stevig , de overigen flauw en ongekleurd ; subcostaal-ader ongeveer 

 op twee derden der vleugellengte in den voorrand uitmondende en over hare 

 geheele lengte door eene zwakke hulpader begeleid ; cubitaal-arler ongevorkt , 

 kort vóór het eind der subcostaal-ader uit deze ontspruitende en spoedig hoekig 

 omgebogen , om aan 't eind van den voorrand uit te monden ; de randader nog 

 een eind voorbij die uitmonding voortgezet ; middeldwarsader schuin , langer 

 dan het wortelstuk der cubitaal-ader en daarmede een hoek vormende , zoodanig 

 dat zij lichtelijk als het begin der cubitaal-ader kan worden aangezien ; discoidaal- 

 ader slechts tot aan de middeldwarsader stevig, verder flauw en gevorkt ; achter- 

 dwarsader voorbij het midden des vleugels de beide vorkcellen verbindende; de 

 middelste wortelcel daardoor langer dan de bovenste; anaal-ader onduidelijk. 



Deze muggen zijn kleiner dan die van het vorige geslacht (3 — 6 mm.) en 

 glanzig zwart , soms met ten deele roodgeel geteekende pooten. Êene soort 

 (vulgaris) is zeer gemeen en komt wel eens in groote massa's te voorschijn ; zij 

 is met de larve en pop afgebeeld door Rösel (Insekt. Belust. II. pi. VII. fig. 1 — 4). 

 Volgens Schiner werden de larven van D. femoratus in aantal onder mos aan 

 den voet van een denneboom aangetroffen , en volgens eene waarneming van 

 Büttner (in Germar's Magaz. IV. 411) is de larve van diezelfde soort wel eens 

 schadelijk geweest in een roggeveld. 



In aantal soorten staat dit geslacht ver achter bij Bihio; er zijn er niet meer 

 dan acht uit Europa beschreven, waarvan de drie volgenden in ons land voor- 

 komen. 



a. Pooten geheel zwart 1. vulgarü Meig. 



Pooten ten deele roodgeel h 



l. Thorax geheel zwart 2. femoratus Meig. 



Thorax zwart, met roodgele schouderknubbels . . 3. humeralu Zett. 



1. Düophus vulgaris Meig. — Syn. Bilophus vulgaris , Meig. Syst. Beschr. I. 



