•VII. DILÓPHUS. 221 



306. 1. pi. 11, flg. 1; Macq. Dipt. n. Fr. 19. 1; id. Suit. I. 176. 1; 



Zett. Dipt. Scand. IX. 3390. 1; Schiner, Fn. austr. II. 357; — Tipula 



febrilis 1) Linn. Fn. suec. 1768; Fabr. Spec. ins. II. 410. 55; id. Ent. 



Syst. IV. 250. 79; — Birtea febrilis, Fabr. Syst. Anti. 5-4. 13; — JDi- 



lophus febrilis, Meig Klass. I. 115. 1; — Tipula f orcipata , Schrank, Fn. 



boica, III. 2339; — Tipula Marci, Schrank, Ins. austr. 877; — Dilophus 



spinatus, Walk. Dipt. brit. III. 140. 1. 

 3 — 6 mm. — Glanzig zwart; sprieten, palpen, pooten en kolfjes zwart; de 

 beharing van den thorax zwarinchtig , die van het achterlijf en de pooten 

 lichter; de verdikte voordijen soms pekbruin; aan de voorschenen, even boven 

 het midden, twee of drie tandjes, die bij het $ grooter zijn. Vleugels bij het £ 

 glasachtig, de voorste langsaderen zwart en dik; aan 't eind der subcostaal-ader 

 eene langwerpig ovale, zwartbruine randvlek, die niet zeer scherp begrensd is 

 en den voorrand niet raakt; bij het $ de vleugels zwartbruin, aan de spits en 

 langs den achterrand glasachtig ; ook een zoom langs de aderen lichter ; de 

 randvlek groot en zwart , tegen den voorrand liggende. 



Zeer gemeen en somtijds in groote scharen optredende; er zijn jaarlijks twee 

 generatiën, waarvan de eene in het voorjaar, de andere in Augustus het vol- 

 komen insect oplevert. 



2. D. femoratus Meig. — Syn. D. femoratut, Meig. Syst. Beschr. I. 307. 



2 en VI. 315; Macq. Suit. I. 177. 2; Zett. Ins. lapp. 800. 1; id. Dipt. 



Scand. IX. 3391. 2; Schiner, Fn. austr. II. 357; — D. albipennis, Meig. 



Syst. Beschr. VI. 315. 6; Macq. Suit. I. 177. 4; Schiner, Fn. austr. II. 



357; Bwst. I. 152. 167 en III. 30. 310. 

 3 — 4,5 mm. — Gelijkt op de vorige soort, doch is in den regel kleiner; bij 

 het <ƒ hebben de vleugels iets witachtigs, de voorste aderen zijn minder donker, 

 de randvlek is smaller en lichter, ja ontbreekt sums bijna geheel; de voorste 

 dijen neigen dikwerf tot het roestkleurige. Het § is gemakkelijk te onderscheiden 

 aan de roodgele dijen en voorheupen en aan de niet zwartachtige , maar slechts 

 flauw bruingele vleugels; de randvlek ovaal, duidelijk en bruin; ook de voorste 

 aderen van die kleur, de overige aderen ongekleurd. 



Veel minder gemeen dan vulgaris , bij den Haag in Mei en ook enkele malen 

 in Augustus en September gevangen. 



De exemplaren , door mij vroeger als D. albipennis gedetermineerd , kan ik 

 by nader onderzoek niet wel van femoratus afscheiden. Ik geloof zelfs dat het 

 voorwerpen van laatstgemelde soort, met eenigszins donkere pooten , zijn ge- 

 weest, die door Meigen afzonderlijk onder den naam albipennis zijn beschreven; 

 overgangen toch van roestkleurige tot pekbruine en zelfs tot zwarte pooten heb 

 ik meermalen aangetroffen. 



1) Bij meest alle latere schrijvers is de soort onder den naam van D. vulgaris Meig. 

 bekend. Wel is de naam febrilis L. ouder, doch deze werd, als ongeschikt, indertijd 

 door Meigen verworpen. 



