232 V. CHinON'OMIDAE. 



7. C pulicaris Linn. — Syn. Culex pulicaris , Linn. Fn. suec. 1892; 

 Fabr. Ent. Syst. IV. 402. 7 ; id. Syst. Anti. 36. 12 ; Meig. Klass. I. 6. a; — 

 Ceratopogon pulicaris , Meig. Syst. Beschr. I. 75. 20. pi. 2. fig. 17; Macq. 

 Dipt. n. Fr. 123. 8; id. Suit. I. 65. 7; Zett. Ins. lapp. 821. 8; id. Dipt. 

 Scand. IX. 3G48. 28; Winn. Linn. Ent. VI. 40. 34; Schiner, Fn. 

 austr. II. 581; — Culicoides punctata , Latr. Gen. Crust. IV. 252; — 

 Ceratopogon jmnctatus , Meig. Klass. I. 29. 10; Panz. Fn. genn. CIII. 12, 

 1,5 — 2,25 mm. — Sprieten bruin, de sprietenpluim van hel J 1 met goud- 

 gelen weerschijn; palpen donkerbruin. Thorax grauw, in de zijden met don- 

 kerbruine teekening; de borst en het schildje bruin. Achterlijf zwartbruin, ge- 

 woonlijk met witte insnijdingen. Pooten bleekbruin ; achterste schenen met 

 witachtigen wortel ; tarsenleden met donkere spits ; de tarsen zonder voet- 

 ballen; eerste lid der achtertarsen merkelijk langer dan het volgende. Kolfjes 

 wit. Vleugels fijn behaard , vooral bij het $ , witachtig , met een aantal grauwe 

 vlekjes , waarvan drie tegen den voorrand grooter en donkerder dan de ove- 

 rigen ; het laatste dezer drie vlekjes meestal dubbel ; cubitaal-ader duidelijk van 

 de subcostaal-ader afgescheiden, doch door een dwarsadertje aan haar verbon- 

 den , en een weinig voorbij het midden van den voorrand uitloopende ; bovenste 

 vorkcel gesteeld ; wortel der onderste vorkcel juist onder dien der bovenste. 

 Eene vrij gewone soort bij den Haag, in tuinkamers niet zelden tegen de 

 vensterruiten; aan het Buiksloter tolhek werd zij eens in Mei door den Heer 

 Kinker in zoo groote menigte aangetroffen , dat zij hinderlijk was. Als verdere 

 vindplaatsen zijn mij bekend geworden Rotterdam (Frans.) , Haarlem en O ver- 

 veen (Weyenb.) , Walcheren (De M.) , Utrecht en Driebergen (Six), Zutfen 

 (V. Eyndh.). 



8. C. fascipennis Staeg. — Syn. Staeger, Kröj. Tidskr. II. 594. 14; Zett. 

 Dipt. Scand. IX. 3652. 35; Winn. Linn. Ent. VI. 37. 31; Schiner, Fn. 

 austr. II. 580. 



1,25—1,5 mm. — Sprietenpluim bij het £ helderbruin, met goudgelen 

 weerschijn ; bij het % de sprieten witachtig , naar het einde bleekbruin ; palpen 

 bruingeel. Thorax geelachtig grauw; schildje geel of althans met gelen rand. 

 Achterlijf donkerbruin, soms aan den wortel en aan den buik geelachtig. Poo- 

 ten bleekbruin, met zwarte stip op de knieën en niet zelden ook de spits der 

 schenen zvvartachtig; de tarsen zonder voetballen; eerste lid der achtertarsen 

 bijna dubbel zoo lang als het volgende. Kolfjes wit. Vleugels , althans ten 

 deele behaard, sterk iriseerend , grauwbruin, bij het $ meestal donkerder; in 

 't midden tegen den voorrand een glasachtige dwarsband , die over den wor- 

 tel der bovenste vorkcel reikt en onmiddellijk onder de uitmonding der 

 cubitaal-ader een glasachtig vlekje; ook langs het begin van den achterrand 

 een glasachtige zoom ; de ruimte tusschen de beide lichte plekken aan den 

 voorrand donker; cubitaal-ader over hare geheele lengte duidelijk van de sub- 

 costaal-ader afgescheiden , doch in 't midden door een dwarsadertje met haar 

 verbonden en voorbij het midden van den voorrand uitloopende j wortel der 



