I. CERATOPOGON. 233 



onderste vorkcel juist onder dien der bovenste ; deze laatste kort gesteeld. 

 Driebergen , October (Six). 



9. C. pictipennis Staeg. — Syn. Staeger, Kröj. Tidskr. II. 594. 13; Zett. 

 Dipt. Scand. IX. 3652. 34; Winn. Linn. Ent. VI. 38. 32; Schiner , Fn. 

 austr. II. 581. 



1 ,5 mm. — Sprietenpluim van het £ bruin , aan de spits , even als de sprie- 

 ten zelven , met witten weerschijn; bij het ? de sprieten naar het eind ver- 

 donkerd ; palpen bruinachtig. Thorax grauw , op den rug met bruine teeke- 

 ning , als sporen van langsstrepen , en in 't midden een breeden dwarsband ; 

 schildje bruin ; de korte beharing van den thorax zwart met gelen weer- 

 schijn. Achterlijf zwartbruin , met grauwe beharing. Pooten bleekbruin ; een 

 ring aan het eind der dijen en aan den wortel der schenen wit; de knieën 

 zwart ; de spits der schenen somwijlen donker ; tarsen wit , zonder voet- 

 ballen ; eerste lid der achtertarsen merkelijk langer dan het volgende. Kolfjes 

 wit. Vleugels grootendeels behaard , iriseerend , purperachtig bruin , met 

 eenige glasachtige, doch niet bandvormige vlekken, als een aan den wortel, 

 twee tegen den voorrand (de eene boven de middeldwarsader, de andere on- 

 middellijk voorbij de uitmonding der cubitaal-ader) en eenigen tegen de vleu- 

 gelspits en den achterrand ; aderbeloop als bij de vorige soort. 



Zeldzaam ; een enkel exemplaar te Utrecht en een tweede te Amersfoort , 

 in Juni (Six). 



10. C. vaiius Winn. — Syn. Winn. Linn. Ent. VI. 35. 30 ; Schiner , Fn. 

 austr. II. 581. 



4,25 — 1,5 mm. — Sprieten en palpen bleek bruingeel; sprietenpluim van het 

 <ƒ met goudgelen weerschijn. Thorax, schildje en achterrug donker bruin- 

 grauw ; op den rug van den thorax eene korte witachtige beharing. Achterlijf 

 bleekbruin, met fijne witachtige beharing. Pooten vuil bleekgeel; knieën en 

 spits der achterschenen zwartbruin ; tarsen zonder voetballen ; eerste lid der 

 achtertarsen merkelijk langer dan het volgende. Kolfjes wit. Vleugels fijn be- 

 haard , glasachtig , met eenige witte tint en drie dikwijls flauwe , grauwe dwars- 

 banden , een bij den wortel , een aan de beide onderrandcellen beginnende en 

 een tusschen deze en de vleugelspits ; bij het $ deze banden zoo breed , dat zij 

 het grootste deel der vleugeloppervlakte innemen en bovendien onderling in 't 

 midden en aan den achterrand verbonden, zoodat er slechts twee vlekkige 

 glasachtige banden overblijven; de vleugelspits zelve altijd glasachtig; de don- 

 kere gedeelten hebben een purperen weerschijn ; aderbeloop als bij de vorige 

 soorten , fascipennis enz. 



Hel 2 te Utrecht , in Mei (Six) en bij Amsterdam , in November (Kink.). Het 

 g ken ik niet anders dan uit de beschrijvingen. 



11. C. arcuatus Winn. — Syn. W 7 inn. Linn. Ent. VI. 39. 33; Schiner, 

 Fn. austr. II. 581. 



1 ? 33 — 1,5 mm. — Gelijkt op C. fascipennis , doch onderscheiden door de 



