1. CERATOPOGON. 237 



naakt, glasachtig; de voorste aderen geelachtig, de overigen ongekleurd; cu- 

 bitaal-ader duidelijk van de subcostaal-ader afgescheiden, met een dwarsadertje 

 aan haar verbonden en ver van haar , op ten minste drie vierden van den voor- 

 rand uitloopende ; bovenste vorkcel ongesteeld , haar wortel nog iets vóór de 

 middeldwarsader ; wortel der onderste vorkcel juist onder die dwarsader. 



Een $ van deze soort vond ik eens in Juni aan de thans drooggemaakte 

 plassen bij Rotterdam ; enkele exemplaren , te Utrecht en te Amerfoort verza- 

 meld, werden mij door den Heer Six medegedeeld. Het <ƒ is onbekend. 



20. C. leucopeza Meig. — Syn. C. lezicopeza , Meig. Klass. I. 29. 11; id, 

 Syst. Beschr. I. 72. 11; Macq. Suit. I. 66. 12; Zett. Dipt. Scand. IX. 

 3638. 7 ; -— C. albitarsis , Wied. Zool. Mag. I. 67. 7; Meig. Syst. Beschr. 

 I. 79. 26 en VI. 261; — C. niveipennis , Meig. Syst. Beschr. I. 73. 12; 

 Macq. Dipt. n. Fr. 124. 10; id. Suit. I. GQ. 9; Zett. Dipt. Scand. IX. 

 3647. 25; Schiner , Fn. austr. II. 583; — C. copiosus, Winn. Linn. Ent. 

 VI. 56. 52. 



1,25 — 1,5 mm. — Glanzig zwart. Kop met monddeelen en sprieten zwart , ook 

 de sprietenpluim bij het cT > die echter aan de spits een witten weerschijn 

 heeft. Pooten glanzig zwart ; de tarsen wit , met min of meer donkere spits 

 der leden ; eerste lid der achtertarsen ongeveer dubbel zoo lang als het vol- 

 gende , bij het <ƒ meestal een weinig verdonkerd ; achterdijen en achtersche- 

 nen iets verdikt ; voethaken der achtertarsen bij het $ van zeer ongelijke 

 grootte. Kolfjes wit met bruinen steel. Vleugels glasachtig met bleekbruine ade- 

 ren ; cubitaal-ader duidelijk van de subcostaal-ader afgezonderd , door een 

 dwarsadertje met haar verbonden en een weinig voorbij het midden van den 

 voorrand uitloopende; wortel der bovenste vorkcel bij het £ onvolkomen , wijlde 

 onderarm aan de basis afgebroken is ; bij het % die wortel merkelijk vóór de mid- 

 deldwarsader ; wortel der onderste vorkcel onder of even voorbij die dwarsader. 



Bij den Haag niet zeldzaam; ik vond de soort eens bij honderden op bloeiend 

 pijpkruid ; ook bij Rotterdam (Piag.) ; bij Amsterdam (Kink.) en te Utrecht (Six). 



21. C nitidus Macq. — Syn. Macq. Dipt. n. Fr. 122. 3; id. Suit. I. 64. 2; 

 Meig. Syst. Beschr. VII. 19. 66; Zett. Dipt. Scand. IX. 3636. 6; Winn. 

 Linn. Ent. VI. 50. 49 ; Schiner , Fn. austr. II. 584. 



3 — 3,75 mm. — Glanzig zwart. Aangezicht, monddeelen en sprieten zwart, 

 ook de sprietenpluim b'y het <ƒ , doch deze aan de spits met witten weer- 

 schijn; bij het $ dikwijls de eerste leden der sprieten en palpen geel of geel- 

 bruin. Achterlijf aan den wortel vernauwd en de beide eerste ringen , vooral 

 bij het <£ , doorschijnend roodgeel; de tang groot, met zwarte, wit weer- 

 schijnende haren. Pooten roodgeel ; de achterste heupen , de knieën en de spits 

 der schenen zwart; aan de achterste pooten strekt zich het zwart der knieën 

 verder over de dijen uit ; aan de tarsen de beide eerste leden witachtig met 

 zwarte spits ; het begin van het derde lid witachtig , het overige deel van het 

 derde lid en de beide laatste leden zwart ; eerste lid der achtertarsen onge- 



