<240 V. CHIRONOMIDAE. 



25. C. fasciatus Meig. (PI. VIII. fig 5). — Syn. Ceratopogon Jasciatut , 

 Meig. Klass. I. 30. 13 ; id. Syst. Beschr. I. 79. 27 ; Macq. Dipt. n. Fr. 

 121. 1; id. Suit. I. 64 15; Zett. Dipt. Scand. XII. 4800. 37; Winn. 

 Linn. Ent. VI. 66. 63; Schiner, Fn. austr. II. 586; — Spkaeromyas 

 albomnrginatus , Curtis, Brit. Ent. VI. '285; — Ceratopogon candidatus, 

 Löw, Neue Beitr. IV. 23. 1.1) 



9 5,75 mm. — Lichter of donkerder aschgrauw en zoowel in kleur als teeke- 

 nin^ weinig standvastig. Oogen van boven slechts door eene smalle lijn ge- 

 scheiden ; monddeelen geel; sprieten iets langer dan de halve thorax 2), bruin; 

 de vijf of zes eerste leden meestal aan de basis geel ; het tweede lid groot 

 en dik. Op den thorax drie, soms onduidelijke, bruine langsstrepen , waarvan 

 de middelste van achteren gespleten is; schildje roodgeel, doch soms ook 

 grauw; achterrug donkergrauw. Achterlijf bijna witachtig; de eerste ring zwart- 

 achtig ; de volgende ringen met zwartbruinen , van achteren tweemaal irgekeep- 

 ten voorzoom, die zich soms in drie vlekken oplost. Pooten roodgeel ; de 

 knieën en alle verdere gewrichten, met meer of minder uitbreiding, benevens 

 het laatste tarsenhd bruin; soms ook de dijen en schenen bijna geheel donker- 

 grauw ; dijen van onderen met fijne doornen ; eerste lid der achtertarsen meer 

 dan dubbel zoo lang als het volgende ; het laatste lid van onderen stekelig , 

 met groote voetballen. Kolfjes wit. Vleugels naakt , met witachtige tint ; de 

 voorste aderen donkerder of lichter bruin, de overigen ongekleurd; cubitaal-ader 

 door een dwarsadertje met de subcostaal-ader verbonden ; uitmonding der laatste 

 merkelijk voorbij het midden , die der cubitaal-ader bijna aan 't eind van den 

 voorrand ; wortel der bovenste vorkcel even vóór de middeldwarsader , die der 

 onderste vorkcel meer naar de vleugelspits. 



Van tijd tot tijd het $ bij den Haag. Als verdere vindplaatsen kan ik op- 

 geven: Rotterdam (Frans.), Amsterdam (Grebn.) , Utrecht (Six) , Middelburg 

 (De M.) en Breda (Ueyl.). De vhegtijd schijnt van Mei tot Juli te zijn. 



Niettegenstaande deze soort reeds sinds het jaar 1804 beschreven is en nog 

 al verspreid schijnt voor te komen , is het <$ tot dusverre onbekend gebleven. 



26. C. lineatus Meig. — Syn. C. lineatus , Meig. Klass. I. 30. 15; id. 

 Syst. Beschr. I. 80. 30; Macq. Suit. I. 67. 16; Zett. Dipt. Scand. 

 IX. 3655. 38; Winn. Linn. Ent. VI. 63. 61; Schiner, Fn. austr. II. 

 587; Bwst. III. 12. 114; — C. cinereus, Macq. Dipt. n. Fr. 121. 2; 

 id. Suit. I. 65. 1 ; Meig. Syst. Beschr. VIL 19. 65; Bwst. III. 10. 87; — 



1) Op het gezag van Schiner plaats ik hier öok Ceratopogon candidatus Löw onder 

 de synoniemen; de beschrijving dezer soort past inderdaad op C. fasciatus. De naam$ 

 door Löw gekozen, zou in ieder geval niet kunnen behouden worden, omdat Win* 

 nertz reeds vroeger een C- candidatus heeft beschreven. 



2; Volgens Meigen zou de zeer verwante Ceratopogon cingulalus zich o. a. door 

 langere sprieten onderscheiden. Ditzelfde is het geval met C. procerus Zett. (Dipt. Scand. 

 XII. 4867. 37—38). Dat deze beiden dezelfde zijn , houd ik voor meer dan waarschijnlijk, 



