I. CERA.TOPOQON. siï 



C. b'notatus, Staeg. Kröj. Tidskr. 11.596. 19.; Zett. Dipt. Scand. IX. 

 3657. 40. 1) 



2,5 — 3,75 mm. — Kop as'chgrauw ; sprieten en palpen zwartbruin ; de sprie- 

 ten zoo lang als kop en thorax te zamen ; sprietenpluim van het <ƒ met gelen 

 weerschijn; bij het $ de wortelleden zoowel der sprieten als der palpen geel- 

 achtig. Thorax aschgrauw, op den rug met twee min of meer duidelijke, 

 dicht bijeenstaande , donkere langsstrepen ; aan weerszijden nog een paar der- 

 gelijke vlekken; borstz'jden lichtgrijs; schildje tot het bruine of roodgele nei- 

 gende ; achterrug en achterlijf zwartbruin ; het achterlijf een weinig glanzig en 

 althans bij het $ , soms met witachtige insnijdingen. Pooten roodgeel , met de 

 knieën , de spits der schenen en der vier eerste tarsenleden , alsmede het laatste 

 tarsenlid zwart; vóór de spits der achterdijen, soms ook der middeldijen, een 

 donkerbruine ring; de donkere teekening overigens van meer of minder uit- 

 breiding; dijen van onderen met fijne doorntjes ; eerste lid der achtertarsen 

 ruim dubbel zoo lang als het volgende ; het laatste lid van onderen naakt ; de 

 voethaken beiden groot. Kolfjes zwartbruin , met gelen steel. Vleugels naakt, 

 glasachtig; voorste aderen geel of bruingeel; cubitaal-ader door een dwars- 

 adertje met de subcostaal-ader verbonden; uitmonding dezer laatste voorbij het 

 midden , die der cubitaal-ader op ongeveer drie vierden van den voorrand ; 

 wortel der bovenste vorkcel onder of even vóór de middeldwarsader , die 

 der onderste vorkcel een weinig meer naar de vleugelspits. 



Bij den Haag , in Juli (V. d. W.); voorts op de gliphoeve (V. V.) , aan de Rotter- 

 damsche plassen en in het Overmaassche (Piag.) ; te Utrecht (Six en Wtt.) , 

 te Driebergen (V. V.) , op Texel (Rits.) en op Walcheren (G. v. W.). 



27. C. flavicornis Staeg. — Syn. Staeg. Kröj. Tidskr. II. 599. 29; Zett. 

 Dipt. Scand. IX. 3667. 53. 



J 2,25 mm. — Glanzig zwart. Sprietenpluim heldergeel. Voorste pooten 

 roodgeel ; de knieën en de spits der schenen zwart of zwartbruin ; achterpooten 

 geheel zwart of pekkleurig; al de tarsen wit of bleekgeel, met zwartachtige 

 spits der geledingen ; dijen van onderen met een of meer fijne doorntjes ; 

 schenen met stijve borsteltjes, langs de achterschenen dichter; eerste lid der 

 achtertarsen dubbel zoo lang als het volgende. Kolfjes zwartbruin met geel- 

 achtigen steel. Vleugels glasachtig, aan den voorrand met eenige gele tint; 

 aderen bleekbruin ; cubitaal-ader niet door een dwarsadertje met de subcostaal- 

 ader verbonden, schuin naar boven loopende en op twee derden van den 

 voorrand uitmondende; wortel der bovenste vorkcel onder of nog iets vóór de 

 middeldwarsader, die der onderste vorkcel meer naar de vleugelspits. 



Eenmaal het c? te Utrecht, in Juli (Six); het ? niet bekend. 



4) Het komt mij voor, dat Ceralopogon cinereus Macq. en C. binotatus Staeg niet 

 wel, volgens de bestaande beschrijvingen, van C. Uneatus Meig. afgescheiden kunnen 

 blijven. Er zijn althans geene afdoende onderscheidingskenmerken aan te geven. 



16 



