III. CHIRONOMUS. 249 



Zwarte soort, het <ƒ met roodgele achterlijfsbanden. 31. rufipes Linn. 

 hh. Vleugels met verscheidene grootere vlekken , als ge- 

 marmerd 32. marmoratus V.d.W. 



Vleugels met drie kleine donkere vlekken . . . ii 



ii. Pooten eenkleurig geelachtig 33. scalaenus Schrank. 



Pooten bleekgeel met donkere gewrichten . . . 34. trinolatus V. d. W. 

 jj. Middeldwarsader der vleugels vlekachtig verdonkerd. hh 



Middeldwarsader niet verdonkerd // 



hh. Voortarsen b'y het g gewimperd ; vleugels buiten 



de verdonkerde dwarsader ongevlekt .... 35. Histrio Fabr. 

 Voortarsen naakt; vleugels behalve de verdonkerde 



dwarsader nog met drie wolkige vlekken . . . 36. pictulus Meig. 



//. Eerste lid van al de tarsen wit 37. fasciatus Meig. 



Eerste lid alleen der voortarsen wit 38. albhnanus Meig. 



««/«.Vleugels met duidelijke vlekken 39. nubilus Meig. 



Vleugfls ongevlekt of hoogstens eenigszins vxolkig. nn 

 nn. Vleugels eenkleurig , doch met verdonkerde mid- 

 deldwarsader 40. niveipennis Fabr. 



Vleugels in de cellen wolkig gevlekt ; de middel- 

 dwarsader niet verdonkerd 41. nubeculoms Meig. 



1. Chironomus pluiilOSUS Linn. — Syn. Tipula plwnosa, Linn. Fn. suec. 



1758; Fabr. Ent. Syst. IV. 292. 43; — Chironomus plumosus, Fabr. 



Syst. Anti. 37.1; Meig. Klass. I. 11. 1; Syst. Beschr. 1. 20. 1 ; id. Ab- 



bild. I. 4. 4; Macq. Dipt. n. Fr. 137. 1; id. Suit. 1. 48. 1; Zett. Ins. 



lapp. 809. 1 ; id. Dipt. Scand. IX. 3481. 1 ; Schiner, Fn. austr. II. 601 ; — 



Chironomus grandis , Meig. Syst. Beschr. 1.21. 2. 

 9 — 12,5 mm. — Kop geelachtig. Sprieten en palpen bruin; de sprietenpluim 

 van het £ lichtbruin , tot het roestkleurige overhellende ; ■ in % de sprieten 

 aan den wortel dikwijls roodgeel. Thorax zonder glans, bleekgroen tot lichtgeel 

 (in gedroogde exemplaren meestal geelachtig); de rugbanden breed, donker- 

 grauw ; borstzij den met grauwe vlekken; borst en achterrug grauw; op den 

 achterrug eene ingedrukte langslijn; de geheele thorax is met een witachtig 

 waas overtogen, dat tusschen den middelband en het schildje vooral in 't 

 oog valt. Schildje geelachtig grauw. Achterlijf donkergiauw; de achterzoom der 

 ringen breeder- of smaller-, maar hoogstens tot een derdedeel vuilgeel en met 

 witten weerschijn, die zich op de laatste ringen verder uitbreidt en bij het 

 J aldaar met donkere stippen bezet is ; bij het J de anale ring korter dan de 

 voorgaande, eenigszins hartvormig; de tang klein met draadvormige armen; 

 beharing des achterlyfs witachtig; bij het $ is het achterlijf donkerder gekleurd. 

 Pooten vuilgeel; de knieën en de spits der schenen en tarsenleden verdonkerd; 

 eerste lid der voortarsen een vierde langer dan de schenen ; het tweede lid 

 bijna de helft korter dan het eerste, het derde en vierde nog korter en 

 onderling van gelijke lengte, het laatste lid het kortst; de spitshelft van het 



