III. CHIBONOMUS. 257 



13. Ch. dispar Meig. — Syn. Oh. dispar, Meig. Syst. Beschr. VI. 247. 85; 

 id. Abbild. I. 7. 3; Zett. Dipt. Scand. IX. 3506. 22; Schiner, Fn. austr. 



II. 604; — Ch. lucidus, Zett. Ins. lapp. 810. 5; id. Dipt. Scand. IX. 

 3509. 25. 



6,75 — 8 mm. — Kop met de sprieten en palpen zwartbruin; ook de sprieten- 

 pluim van het <j\ Thorax glanzig zwart. Achterlijf bruinzwart, met bleeke 

 beharing en bij liet <$ met donker roodgele zijvlekken, die echter dikwijls 

 onduidelijk zijn; de anale ring smaller en korter dan de vorige; de tangarmen 

 stevig en zoo lang als de anale ring. Pooten bruingeel, met de gewrichten, de 

 spits der voorschenen en de voortarsen donkerbruin ; deze kaatsten bij het <g kort 

 gewimperd; de achterste pooten met bleeke beharing; het eerste lid der 

 voortarsen anderhalfmaal zoo lang als de schenen. Vleugels met witachtige 

 tint en lichtbruine aderen. 



Bij zeer enkele exemplaren aan den duinkant bij den Haag; ook te 

 Leiden (De Gr.). 



14. Ch. albipcmiis Meig. — Syn. Meig. Syst. Beschr. VI. 248. 87; Zett. 

 Dipt. Scand. IX. 352G. 40; Schiner, Fn. austr. II. 608. 



mm. — Sprieten en palpen donkerbruin; de sprietenpluim van bet <ƒ 

 lichtbruin, aan de spits het lichtst. Thorax eenigszins glanzig, geel of roodgeel, 

 met donkerbruine langsbanden; schildje geel; achterrug en eene vlek aan de 

 borstzijden donkerbruin ; bij lichtere exemplaren is de grondkleur van den thorax 

 groen en de bruine teekening bleek roestkleurig. Achterlijf groen , aan gedroogde 

 voorwerpen vuilgroen of zelfs bruinachtig; de anale ring van het g smaller en 

 ongeveer de helft korter dan de voorgaande ; de tangarmen vrij lang en aan 

 het uiteinde verbreed. Pooten bleekgeel; de uiterste spits der schenen benevens 

 het laatste tarsenlid bruin; aan de voortarsen is het eerste lid nauwelijks iets 

 langer dan de schenen , het tweede ongeveer half zoo lang als het eerste , het 

 derde en vierde nog korter en onderling gelijk; de voortarsen van het <g duidelijk 

 gewimperd; de achterste pooten behaard, Kolfjes bleekgeel. Vleugels glasachtig , 

 met eenige witachtige tint; de aderen ongekleurd. 



Zeldzaam; bij Rotterdam gevangen, in Mei (Piag.), te Hillegom (Kink.) en bij 

 Leeuwarden (H. A.). 



15. Ch. tendeus Fabr. — Syn. Tipula tendens, Fabr. Ent. Syst. IV. 243. 

 47; — CL tendens , Fabr. Syst. Anti. 39. 7 ; Meig. Syst. Beschr. I. 34. 80 

 en VI. 244; Zett. Dipt. Scand. IX. 3525. 45 : Schiner, Fn. austr. II. G05. 1) 



6,75 mm. — Kop geel; sprieten van het cf bruinachtig; het dikke worteliid 

 geel; de pluim roestkleurig; sprieten van het $ geel, het eindlid soms een 

 weinig verdonkerd; palpen donkerbruin. Thorax zeer glanzig roodgeel, met de 

 rugbanden donkerder of lichter roestkleurig, soms weinig van de grondkleur 



1) Macquart (Dipt. n. Fr. 141. 11. en Suit I. 53. 26) beschrijft als Ch. tendens Fabr. 

 waarschijnlijk eene andere soort, die zich door bruine of zwarte knieën onderscheidt 



17 



