360 V. CHJRONOMIDAÈ. 



4,5 — 6,75 mm. — '■ Kop en palpen donkerbruin ; ook de sprieten van het 

 <-f , behalve het gele wortellid ; de sprietenplaim lichtbruin ; sprieten van 

 het 2 geel , aan de spits donkerder. Thorax , schildje en achterrug glanzig 

 zwart ; aan de schouders meestal eene lichtere , geelachtige of groenachtige 

 vlek ; bij het $ de thorax geelachtig groen , met breede , zwarte of zwartbruine 

 rugbanden. Achterlijf heldergroen ; de laatste ringen verdonkerd of zelfs zwart ; 

 bij het <$ de anale ring merkelijk korter dan de voorgaande ; de tangarmen 

 klein, bijna draadvormig. Pooten bleekgeel, in 't leven groenachtig, bij ge- 

 droogde voorwerpen wel eens roodgeel ; de knieën , de spits der schenen en die 

 der tarsenleden zwart of zwartbruin ; aan de voorpooten breidt zich de don- 

 kere kleur der knieën tot de halve lengte der dijen en 6chenen uit ; aan de 

 voorpooten r A}n de dijen en schenen even lang; het eerste lid der voortarsen 

 is slechts een weinig langer dan de schenen; de drie volgende, kortere leden 

 nemen zeer langzaam in lengte af; de voortarsen zijn ongewimperd , de achterste 

 pooten daarentegen wimperachtig behaard , onder aan de achterdijen het langst. 

 Kolfjes bleekgeel. Vleugels witachtig , de aderen bijna ongekleurd. 



Eene vrij gemeene en zeer verspreide soort. Behalve den Haag , Wassenaar 

 en Amersfoort, waar ik zelf haar van tijd tot tijd aantrof, heb ik als 

 vindplaatsen aangeteekend : Leiden (V. V.) , Rotterdam en het Overmaas- 

 sche (Piag.) , Abcoude (Kink.) , Utrecht en Driebergen (Six) ; de soort komt 

 ook in Noord- Amerika voor en schijnt zelfs daar veelvuldig. 1) 



20. Ch. prasinatus Staeg. — Syn. Staeg. Kröj. Tidskr. II. 568. 26; Zett. 

 Dipt. Scand. IX. 3534. 56. 



g 5,75 mm. ■ — Sprieten donkerbruin; de pluim iets lichter; het wortellid 

 zwart. Thorax en schildje grasgroen ; de rugbanden , de borst en de achter- 

 rug zwart, met eenige grauwe bestuiving. Achterlijf glanzig donkergroen, met 

 bleekgele beharing; tangarmen draadvormig, zoo lang als de anale ring. Pooten 

 bleekgroen ; de voorknieën , de spits van al de schenen , alsmede de laatste tar- 

 senleden bruin; voortarsen ongewimperd, doch met eenige weinig in 't oog 

 vallende , korte beharing ; aan de voorpooten zijn de d\jen en schenen onge- 

 veer even lang en het eerste lid der tarsen anderhalfmaal zoo lang als de sche- 

 nen ; het tweede lid half zoo lang als het eerste ; het derde ongeveer even 

 lang. Vleugels glasachtig; de voorste aderen bruinachtig, de overigen bijna 

 ongekleurd. 



Zeldzaam , het cT ving ik eens in Mei bij den Haag , en in de collectie 

 van wijlen den Heer Van Eyndhoven berustte een tweede exemplaar, in Au- 

 gustus bij Zutfen gevangen ; het ? is nog niet beschreven. Met twijfel houd 

 ik daarvoor een voorwerp (Rotterdam, Augustus, Frans.), dat met boven- 



1) Eene aan Ch. pedcllus zeer verwante soort is Ch. pedestris Meig. (Syst. Beschr. VI. 

 246. 81), die echter tot dusver niet in ons land is aangetroffen. Zij onderscheidt zich door 

 het gemis der donkere gewrichten aan de pooten ; alleen zijn de dijen aan de spitshelft 

 zwart ; de knop der kolfjes is aan de spits zwart. 



