262 V. CIIIRONOMIDAE 



23. Ch. tricolor V. d. W. — Syn. V. d. Wulp , Tijdschr. voor Ent. 

 XVII. 139. 2. 



5,25 mm. — Kop geelachtig ; de sprieten en palpen bruin , het wortellid 

 der sprieten geel ; de sprietenpluim bruinachtig geel. Thorax en schildje helder- 

 groen ; de rugbanden op den thorax en de borst licht roestkleurig ; de ach- 

 terrug zwartachtig. Achterlijf heldergroen ; op den tweeden en ieder der vol- 

 gende ringen eene groote , bijna tot een dwarsband uitgebreide zwartachtige 

 vlek ; de laatste ringen geheel verdonkerd ; de anale ring half zoo lang als 

 de voorgaande en merkelijk smaller ; de tangarmen klein , tweeledig , een weinig 

 verbreed; beharing des achterlij fs witachtig. Pooten bleekgeel, bijna wit; de 

 d'yen iets of wat groenachtig ; de uiterste spits der schenen en tarsenleden ge- 

 bruind ; de voorschenen een derde korter dan de dijen ; het eerste lid der 

 voortarsen bijna dubbel zoo lang als de schenen ; de drie volgende , kortere 

 leden zeer langzaam in lengte afnemende ; de voortarsen naakt , de achterste 

 pooten met fijne witachtige beharing. Kolfjes bleekgeel. Vleugels met witach- 

 tige tint en bleekgele aderen. 



Door mij in Juli by Hilversum gevangen ; het 5 onbekend. 



24. Ch. paganus Meig. — Syn. Meig. Syst. Beschr. VIL 7. 135. 



5,75 — 6 mm. — Van Ch. viridis , waarop deze soort zeer gelijkt, onderscheidt zich 

 het cf voornamelijk door de ongewimperde voortarsen ; de banden op den thorax, 

 alsmede de borst en achterrug zijn soms flauw roestkleurig , doch gewoonlijk 

 slechts een weinig donkerder groen dan de grondkleur ; de tangarmen zijn veel 

 korter dan de anale ring, een weinig veibreed, bijna bladvormig. Pooten bleek- 

 geel of groenachtig , de tarsen lichter ; de spits der schenen en der drie eerste 

 tarsenleden donkerbruin ; de beide laatste tarsenleden geheel verdonkerd ; deze 

 donkere teekening aan de pooten duidelijker dan in viridis, waaraan ook het 

 $ te herkennen is ; de lengteverhouding der schenen en tarsenleden ongeveer 

 dezelfde als bij viridis. 



In de omstreken van den Haag niet zeldzaam , ook in de Wassenaarsche 

 duinen (V. d. W.) ; voorts te Rotterdam (Piag.) en te lliilegom (Kink.). 



25. Ch. iiionochi'onius V. d. W. — Syn. Ch. unicoïor , V. d. Wulp, 

 Bwst. III. 32. 23; Tijdschr. voor Ent. II. 162. 3. 1) 



(ƒ 5,25 mm. — Van Ch. viridis en paganus <ƒ onderscheiden door eene 

 meer ineengedrongen gestalte en door den vorm der geslachtsdeelen ; de anale 

 ring is een weinig korter dan de voorgaande ; de tangarmen zijn dun , draad- 

 vorrnig , iets langer dan de anale ring. 



De soort is zeer zeldzaam; het c? ving ik in de Wassenaaische duinen in 

 Juli; het % ken ik niet, althans weet ik het niet van de aanverwante soorten 

 te onderscheiden. 



1) De naam unicoïor heb ik door cen andoren vervangen, omdat Walker reeds eene 

 Amerikaanschc soort zoo genoemd had (zie List of the Dipt. in the Brit. mus. I. 19.) 



