III. CHIRONOMUS. 203 



26. Ch. blanclus V. d. W. — Syn. V. d. Wulp , Bwst. III. 32. 35 ; id. Tijd- 

 schr. v. Ent. IL 164. pi. 11. fig. 3 en 3a. 



g bijna 4,5 mm. — Bleek roodgeel ; bet achterlijf (bij 't leven) groenachtig, 

 eenigszins doorschijnend en in de insnijdingen met flauwe bruinachtige vlek- 

 ken. Sprieten bruin , zoo lang als kop en thorax , met bleekgele , niet zeer 

 dichte pluim; oogen zwart; palpen geel. Anale ring des achterlijfs zoo lang als 

 de voorgaande ; de tangarmen iets korter , draadvormig , in 't midden een 

 weinig verdikt. Pooten bleekgeel ; de voorschenen ongeveer half zoo lang als 

 de dijen, aan 't uiteinde met een rechtuitstekenden borstel; de voortarsen 

 dun , ongewimperd ; het eerste lid bijna dubbel zoo lang als de schenen , 

 het tweede half zoo lang als het eerste , de volgenden in lengte afnemende ; 

 de achterste dijen en schenen , even als de zijden des achterlijfs , met lange 

 uitstaande witachtige beharing. Kolfjes bleekgeel. Vleugels glasachtig , met 

 bijna ongekleurde aderen ; de middeldwarsader ligt op de halve vleugellengte ; 

 de wortel van de vork der discoidaal-ader meer naar de vleugelspits. 



Zeldzaam; het <ƒ gevangen te Utrecht in Augustus en te Beek in Mei(Six); 

 ook bevond er zich een uit Zutfen in de collectie van wijlen Van Eyndhoven. 

 Het $ ken ik niet , doch volgens mededeeling van den Heer Winnertz (die deze 

 soort bezit en van wien eigenlijk de naam afkomstig is) komt het , buiten de 

 gewone sexueele verschillen, met bovenstaande beschrijving overeen. 



27. Ch. pusillus Linn. — Syn. Tipula pusilla, Linn. Syst. nat. ed. XII. 075. 

 37 ; Fabr. Ent. Syst. IV. 248. 70 ; — Ch. pusillus , Fabr. Syst. Anti. 

 45. '38; Meig. Syst. Beschr. I. 33. 27; id. Abbild. I. 7. 8 ; Macq. Dipt. 

 n. Fr. 141. 10; id. Suit. I. 53. 24; Zett. Ins. lapp. 813. 24; id. Dipt. 

 Scand. IX. 3540. 62; Schiner, Fn. austr. II. 600. 



2—2,25 mm. — Sprieten en palpen donkerbruin ; de sprietenpluim bij het J 

 een weinig lichter. Thorax , schildje en achterlijf donkergroen ; de rugbanden 

 van den thorax , de borst en de achterrug zwart ; de middelste band gesple- 

 ten ; bij het $ deze teekening bleeker en meer roestkleurig ; de anale ring bij 

 het ^ breeder dan de voorgaande; de tangarmen klein, in 't midden iets 

 verdikt. Pooten bleekgeel of groenachtig ; de voorschenen zeer kort , ongeveer 

 slechts half zoo lang als de dijen ; het eerste lid der voortarsen dubbel zoo lang 

 als de schenen ; de volgende leden in lengte afnemende ; voortarsen naakt ; 

 achterste pooten matig behaard. Kolfjes bleekgeel. Vleugels witachtig, met fijne, 

 flauw gekleurde aderen. 



De soort komt zelden voor of wordt wellicht wegens hare kleinheid overzien ; 

 ik vond haar in Augustus in de duinen bij den Haag en zag exemplaren uit 

 Utrecht (Six) en uit Zeeland (De Man). 



28. Ch. viridulus Linn. — Syn. Tipula viridula, Linn. Syst. nat. ed. XII. 

 975. 35; Fabr. Ent. Syst. IV. 247. 66; — Ch. viridulus, Fabr. Syst. 

 Anti. 44. 33 ; Zett. Ins. lapp. 813. 25 (part,) ; id. Dipt. Scand. IX. 3539. 

 61; 8chiner, Fn. austi. II. 606; — Ch. vilripennis , Meig. Syst. Beschr. 



