III. CHIRONOMUS. 265 



17; Meig. Syst. Beschr. I. 30. 20. pi. 2. fig. 6; Macq. Suit. I. 52. 20; 

 Zett. Dipt. Scand. IX. 3504. 20; Panz. Fn. germ. CIX. 20 en 21. 



4,5 — 5,25 mm. — Kop geelachtig; palpen lichter of donkerder bruin; de 

 sprieten van het <£ bruin , met het wortellid geel en de pluim lichtbruin of 

 blond ; de sprieten van het % geel , aan de spits bruinachtig. Thorax geelachtig 

 groen , met de rugbanden , het schildje en den achterrug (soms zeer flauw) 

 roodgeel ; op den achterrug twee bruinachtige vlekken. Achterlijf heldergroen 

 (bij gedroogde exemplaren soms geelachtig), aan het uiteinde wel eens, even 

 als de draadvormige , naar de spits verdunde tangarmen, verdonkerd ; bij het 

 $ niet zelden op de tweede helft van het achterlijf enkele zwartbruine vlekken. 

 Pooten dik , bleekgeel ; de dijen aan de spits , dikwijls tot de halve lengte , 

 donkerbruin ; ook de achterschenen meestal gebruind , soms zelfs zeer donker ; 

 voorpooten naakt ; de achterste pooten dicht behaard ; eerste lid der vourtarsen 

 bijna anderhalfmaal zoo lang als de schenen ; de volgende leden merkelijk kor- 

 ter en in lengte afnemende. Kolfjes bleekgeel. Vleugels witachtig, in 't mid- 

 den met een breeden , bruinachtigen dwarsband ; op dezen band zijn de aderen 

 een weinig verdonkerd; overigens zijn deze zeer flauw. 



Ik bezit van deze fraaie soort voorwerpen , indertijd te Rotterdam gevangen 

 (V. V.) en anderen uit Gelderland (V. Walchr. en V. Eyndh.) ; bij den Haag 

 is zij mij nimmer voorgekomen. Bij Rotterdam schijnt zij wel meer gevonden 

 te worden, want in de collectiën van Dr. Piaget en Fransen berusten voor- 

 werpen die aldaar gevangen zijn. 



31. Ch. rufipcs Linn. — Syn. Tipula rufipes, Linn. Fn. Suec. 1778; 

 Fabr. Ent. Syst. IV. 244. 53 ; — Clüronomus rufipes , Fabr. Syst. 

 Anti. 41. 15; Meig. Syst. Beschr. I. 54. k. en VI. 243; id. Abbild. I. 

 6. 1; Zett. Dipt. Scand. IX. 3502. 19; Schiner, Fn. austr. II. 599; — 

 CL Ufasciatus, Meig. Syst. Beschr. I. 29. 19; Macq. Dipt. n. Fr. 140ï 

 7; id. Suit. I. 50. 13 (in laatstgemelde beschrijving de teekens <ƒ en ? 

 verkeerd geplaatst); — Oh. pulcher , Zett. Ins. lapp. 810. 6. 

 6 —8 mm. — Kop zwart ; palpen donkerbruin ; ook de sprieten bij het g , de 

 sprietenpluim lichtbruin ; bij het $ de sprieten geel , met de laatste leden 

 zwartbruin. Lijf glanzig zwart ; achterlijf aan den wortel geel en bij het £ bo- 

 vendien met twee breede gele uwarsbanden , die slechts door een smal streepje 

 van elkander gescheiden zijn; de anale ring bij het <g korter en merkelijk 

 smaller dan de voorgaande; de tangarmen klein, draadvormig. Pooten rood- 

 geel ; spits der schenen en tarsenieden zwartbruin ; aan de voortarsen boven- 

 dien de vier laatste leden , aan de overige tarsen de beide laatste leden ge- 

 heel zwartbruin ; eerste lid der voortarsen ongeveer een derde langer dan de 

 schenen ; de volgende leden veel korter en langzaam in lengte afnemende ; bij 

 het £ de voortarsen in hei midden aan de binnenzijde kort- , aan de buiten- 

 zijde lang gewimperd ; achterste pooten met fijne en dichte beharing. Kolfjes 

 roodgeel. Vleugels glasachtig of flauw gebruind , aan den wortel roodgeel ; even 

 vóór het midden tegen den voorrand eene donkerbruine schaduwvlek, die naar 



