268 V. CHIRONOMIPAE. 



Schijnt nog zeldzamer dan Bistrlo ; ik ken de soort alleen uit een paar 

 exemplaren , te Utrecht in Mei gevangen (Six). 



37. Ch. faseiatus Meig. — Syn. Meig. Klass. I. IC 14 ; id. Syst. Beschr. 

 I. 41. 46. 



Bijna 3 mm. — Kop met sprieten en palpen bruinachtig. Thorax , schildje en 

 achterlijf zwartbruin. Pooten zwartbruin; het eerste lid van alle tarsen wit* 

 aan de voortarsen is het eerste lid anderhalfmaal zoo lang als de schenen, het 

 tweede lid half zoo lang als het eerste. Kolfjes bleekgeel. Vleugels een weinig 

 grauwachtig. 



Voor jaren een $ te Utrecht gevangen (V. V.) , het eenige exemplaar van 

 deze soort dat ik ooit gezien heb, en waarnaar ik indertijd de bovenstaande 

 beschrijving heb gemaakt, die voor eene zoo kenbare soort wel voldoende 

 zal zijn. 



38. Ch. albimaiius Meig. — Syn. Ch. albimanus , Meig. Syst. Beschr. 

 I. 40. 45; Macq. Dipt. n. Fr. 145. 25; id. Suit. I. 56. 40; Zett. Dipt. 

 Scand. IX. 3551. 77; Schiner, Fn. austr. 11.604; — Ch. annularis , Meig. 

 Klass. I. 17. 16; Panz. Fn. germ. CIX. 19. 



3 — 6 mm. — Kop met de sprieten en palpen bruin; de sprietenpluim van het 

 J* lichter. Thorax , schildje en achterlijf glanzig zwart ; de tangarmen van het 

 <£ klein , draadvormig. Pooten zwartbruin ; het eerste lid der voortarsen wit , 

 merkelijk langer dan de schenen ; de wortel der dijen geel ; de achterste 

 schenen en tarsen bleekgeel met zwartachlige spits der leden; de voortarsen 

 naakt. Kolfjes bleekgeel. Vleugels witachtig. 



Vrij zeldzaam. Enkele malen bij den Haag ; overigens te Rotterdam (Piag.) 

 en te Utrecht (Six). 



39. Ch. nubilus Meig. — Syn. Meig. Syst. Beschr. VI. 254. 106; id. Ab- 

 bild. I. 8. 6. 



3 — 4,5 mm. — Kop zwartbruin ; sprieten lichtbruin of geelachtig ; de sprieten- 

 pluim van het <$ licht bruingrauw; zuiger en palpcn zwartbruin ; het laatste 

 lid der palpen korter en dunner dan het voorgaande. Thorax zwaï tachtig , 

 van boven met lichtgrijze bestuiving en vier zwarte langsbanden , die bij het 

 J dikw'yls zeer onduidelijk zijn; schildje bruin; achterrug en achterlijf zwart, 

 bijna glansloos; de insnijdingen iets lichter; de anale ring bij het J* zoo lang 

 als de voorgaande, doch veel smaller, de tangarmen draadvormig. Pooten don- 

 kerbruin of zwartbruin; de wortel der achterste dijen, een wegsmeltende ring 

 vóór de spits van al de schenen en voorts de eerste tarsenleden bleekgeel of 

 witachtig, de tarsenleden met donkerbruine spits; bij het <ƒ de voorschenen, 

 met uitzondering van den wortel en de spits , geel ; voorpooten genoegzaam 

 naakt ; achterste pooten , althans bij het <£ , met korte beharing ; het eerste 

 lid der voortarsen ruim dubbel zoo lang als de schenen. Kolfjes zwartachtig 

 met geelachtigen steel. Vleugels (PI. VIII. fig. 10) met grauwe tint, aan de 



