270 V. CHIRONOMIDAE. 



buitenwaarts tegen de middeldwarsader , eene meer naar de vleugelspits , tus- 

 schen de cubitaal- en discoidaal-ader , en eene tegen den wortel van de vork 

 der posticaal-ader , het meest in het oog vallen. 



Bij den Haag gemeen , van April tot September. Ik ontving de soort verder 

 uit Rotterdam (Sn. , Frans, en Piag.) , uit Leiden (V. V.) , uit Haarlem en 

 Overveen (Weyenb.) , uit Utrecht ( Wtt. en Six) en uit Zutfen (V. Eyndh.). 



IV. CRICOTOPUS V. d. W. (Tijdschr. v. Entom. XVI. lxx en XVII. 132). 

 PI. VIII. fig. 11. 



Dit geslacht komt in de voornaamste kenmerken met Chironomus overeen , 

 doch is onderscheiden door de voortarsen , waarvan het eerste lid de helft of 

 een derde korter is dan de schenen. Bij het <ƒ is de anale lijfsring veel korter 

 dan de voorgaande ring en meer breed dan lang ; de tangarmen kort en breed , 

 gewoonlijk sneeuwwit. Pooten zwart en wit geteekend , .als geringd; voortar- 

 sen naakt of met zeer korte, weinig in 't oog vallende beharing, slechts bij 

 eene enkele uitzondering 1) bij het <ƒ gebaard ; ook de achterste pooten zoo 

 goed als naakt. Kolfjes steeds wit of bleekgeel. Vleugels naakt; de achter- 

 hoek , vooral bij het £ , sterk uitspringend ; cubitaal-ader recht of zelfs een 

 weinig tegen den voorrand opgebogen , vóór het eind van den voorrand uitloo- 

 pende ; middeldwarsader iets voorbij de halve vleugellengte ; posticaal-ader ge- 

 vorkt ; wortel der vork een weinig voorbij de middeldwarsader; onderarm der 

 vork recht of met zachte buiging naar beneden; schouderdwarsader ontbrekend 

 of nauwelijks even aangeduid. 



De soorten van dit geslacht zijn allen klein (2 — 3 mm.) en geel en zwart 

 geteekend; de thorax op den rug met drie glanzig zwarte langsbanden, die 

 soms, vooral bij het g , zeer breed zijn, zoodat zij samenvloeien en de gele 

 kleur dermate verdringen , dat er slechts een paar gele schoudervlekken overblijven 

 of zelfs de thorax geheel glanzig zwart wordt. Over 't algemeen is de zwarte 

 teekening nog al aan verandering onderhevig en zijn daardoor de soorten moeie- 

 lijk te onderscheiden ; de bestaande beschrijvingen geven ook bijna geen plas- 

 tische kenmerken aan , maar bepalen zich in den regel tot verschillen in kleur 

 en teekening. Het is dan ook zeer waarschijnlijk, dat verscheidene soorten slechts 

 als variëteiten zijn te beschouwen. 



De volgende negen soorten meen ik te kunnen onderscheiden : 



a. Tarsen geheel zwart 1. tibialis Meig. 



Tarsen , althans de achterste , wit of wit en zwart 



geteekend b 



b. Dijen grootendeels zwart, alleen aan de basis geel 



of wit 2) , c 



1) Chironomus obscurimanus Zett. , niet als inlandsch bekend. 



2) Bij sommige voorwerpen van Cr. tricinclus Meig., met name de var. tri/asciatus 



