274 V. CHIRONOMIDAK. 



Het 5 te Utrecht , in Mei (Six) en bij Rotterdam (Piag.) ; het g ken ik 

 niet, en uit de aangehaalde beschrijvingen blijkt ook niet duidelijk of Mac- 

 quart het heeft gekend. 



7. Cr. oscillator Meig. — Syn. Chironomus oscillator, Meig. Syst. Beschr. 

 I. 44. 54; id. Abbild. L 10. 1. 



2,25 mm. — Kop geel; sprieten en palpen, bij het £ ook de sprietenpluim 

 bruinachtig. Thorax bij het <ƒ zwart met gele schoudervlekken , bij het ? geel 

 met breede zwarte langsbanden; schildje, achterrug en borst zwart. Achterlijf 

 van het <£ zwart, aan den wortel met eene lichtgrijze, door eene zwarte lijn 

 gedeelde vlek; bij het $ het achterlijf geel, de beide eerste ringen een 

 weinig bultig verheven, en aan den voorrand van den tweeden ring eene 

 zwarte dubbelvlek. Pooten zwart; achterste dijen aan den wortel tot over de 

 helft bleekgeel; al de schenen in 't midden, alsmede de drie eerste leden 

 der achterste tarsen wit; eerste lid der voortarsen bijna de helft korter dan de 

 schenen; vleugels met witachtige tint. 



Bij den Haag in Juni het %. 



8. Cr. sylvestris Fabr. — Syn. Tipula sylvestris, Fabr. Ent. syst. IV. 

 252. 89; — Chironomus sylvestris, Fabr. Syst. Anti. 47. 46; Meig. Syst. 

 Beschr. I. 43. 53; id. Abbild. I. 9. 7—9; Zett. Ins. lapp. 812. 18; id. 

 Dipt. Scand. IX. 3553. 85; Schiner, Fn. austr. II. 611; — Chir. vi- 

 bratorins , Meig. Klass. I. 16. 13; — Chir. triannulatus , Macq. Dipt. n. 

 Fr. 146. 30; id. Suit. I. 57. 46; Meig. Syst. Beschr. VII. 9. 139. 



2,25 mm. — Kop geel; sprieten en palpen bruinachtig, ook de sprieten- 

 pluim <ƒ, die evenwel aan de spits een witachtigen weerschijn heeft. Thorax- 

 met drie zwarte, breeder of smaller rugbanden; borst, schildje en achterrug 

 glanzig zwart. Achterlijf fluweelzwart, met witachtige insnijdingen en gewoon- 

 lijk den wortel van den eersten, vierden en vijfden ring geel; bij het 2 ook 

 de buik geel. Voorpooten zwart, de wortel der dijen bleekgeel; schenen met 

 breeden witten ring; achterste pooten wit, met de knieën, de spits der schenen en 

 de twee of drie laatste tarsenleden zwart; eerste lid der voortarsen ongeveer 

 half zoo lang als de schenen. Vleugels met witachtige tint en ongekleurde aderen. 



Bij den Haag, in Mei tot Augustus eene zeer gewone soort, ook aan de 

 Vogelenzang door mij gevangen. Verdere vindplaatsen zijn: Wassenaar en Leiden, 

 (V. V.), Haarlem (Weyenb.), Rotterdam (Frans.), in het Overmaassche 

 (Piag.), bij Amsterdam (Kink.), te Arnhem (V. V.) en te Middelburg (De Man). 



9. Cr. ornatus Meig. — Syn. Chironomus ornalus, Meig. Syst. Beschr. I. 

 43. 52; id. Abbild. I. 10. 5; Zett. Dipt, Scand. IX. 3560. 86 en XIV. 

 6507; - ? Schiner, Fn, austr. II. 611 1); — Chir. marginatus , Macq. 



1) Schiner vermeldt hier Chironomus ornatus Meig. onder de Oostenrijksche soorten , 

 doch voegt er tevens bij, dat hij de soort niet kent, maar vermoedt dat zij als 



