VI. ORTHOCLA.DIUS. 279 



doch soms ook bleeker, ja zelfs bijna wit. Vleugels witachtig, met een zwart 

 langsstreepje aan den wortel ; voorste aderen flauwbruin , de overigen ongekleurd ; 

 middeldwarsader vóór de halve vleugellengte; de posticaal-vork lang, haar wortel 

 onder de middeldwarsader; bij het <ƒ de achterhoek zeer sterk (lapvormig) uit- 

 springend. 



Verscheidene jaren geleden ving ik deze soort in Mei bij den Haag, doch 

 zij is mij later niet meer voorgekomen ; onlangs werd echter nog een £ op 

 Walcheren gevonden door den Heer Gerth van Wijk. 



2. O. stcrcorarius De G. — Syn. Tipula stercoraria , De G. Ins. VI. 388. 



22. pi. 22. lig. 20 ; — C/tironomus stercorarius , Meig. Syst. Beschr. 



I. 46. 57; Macq. Dipt. n. Fr. 148. 35; id. Suit. I. 58. 52; Zett. 

 Ins. lapp. 815. 33; id. Dipt. Scand. IX. 3571. 97; Schiner, Fn. austr. 



II. 612. 



1,75 — 2,75 mm. — Dofzwart. Sprietenpluim van het tf donkerbruin, aan 

 de spits iets lichter. Achterlijf slank , met donkere beharing , tangarmen zwart. 

 Pooten pekbruin , de achterste pooten behaard ; eerste lid der voortarsen half 

 zoo lang als de schenen ; de volgende leden in afnemende lengte. Kolfjes 

 zwartachtig. Vleugels met witachtige tint. 



Bij den Haag niet zeldzaam, in den zomer en in het najaar. Voorts meer- 

 malen te Rotterdam en in het Overmaassche (Piag.), bij Amsterdam in No^ 

 vember (Kink.) , te Driebergen (Six) en te Middelburg (De Man) ; te Rotterdam 

 eens op 28 December in aantal op de sneeuw (Sn.). 



3. O. diversus V. d. W. — Syn. Van der Wulp,. Tijdschr v. Entom. 

 XVII. 139. 4. 



0,5 — 0,75 mm. — Uiterst klein. Het <$ zwart , met eenigen glans. Sprieten 

 bruin , de pluim bruingrauw. Op den rug van den thorax een lichtgrijze 

 weerschijn. Achterlijf met soms onduidelijke, fijne, witachtige insnijdingen; 

 de anale ring breeder dan de overigen; tangarmen zwart, aan het eind met 

 witte beharing. Pooten bleek vuilgeel of lichtbruin ; de beharing onbedui- 

 dend ; eerste lid der voortarsen half zoo lang als de schenen , de volgende 

 leden in afnemende lengte. Kolfjes geelachtig. Vleugels met eenige witachtige 

 tint en ongekleurde aderen ; middeldwarsader merkelijk vóór het midden der 

 vleugellengte ; wortel der posticaal-vork voorbij de middeldwarsader. 



Het § heldergeel ; thorax met drie roodachtige , bruine of zelfs bijna zwarte 

 langsbanden ; achterlijf van boven nauwelijks iets verdonkerd ; sprieten geel- 

 achtig. Pooten , kolfjes en vleugels als bij het <ƒ , de pooten helderder geel. 



Meermalen te Utrecht , in April en Mei beide sexen te zamen gevangen 

 (Six) ; ook te Overveen (Weyenb.) en op Walcheren (G. v. W.). 



4. O. pygmaeus Meig. — Syn. Chironomas pygmaeus , Meig. Syst. Be- 

 schr. I. 36. 34. 



$ 1,33 mm. — Kop geel; sprieten en palpen bruin. Thorax en schildje geel; 



