282 V. CHIRONOMIDAE. 



de achterste pooten de schenen iets gebruind , vooral naar de spits donker, 

 en voorts de knieën en tarsen donkerbruin ; eerste lid der voortarsen half zoo 

 lang als de schenen. Kolfjes bleekgeel. Vleugels glasachtig met bijna onge- 

 kleurde aderen. 



Het $ te Rotterdam, in Juni (Piag.). 



10. O. ictericus Meig. — Syn. Chironomus ictericus , Meig. Syst. Beschr. 

 VI. 253. 103; Zett. Dipt. Scand. IX. 3542. 63. 



$ 1,66 mm. — Bleek okergeel ; de sprieten somwijlen iets verdonkerd; 

 palpen bruinachtig. Thorax glanzig; de langsbanden weinig duidelijk, eenigs- 

 zins tot het roestkleurige neigende; achterrug zwartachtig. Pooten bleekgeel, 

 naakt; soms de uiterste spits der schenen en tarsenleden bruin en zelfs boven 

 op de voordijen eene schaduwstreep ; eerste lid der voortarsen een derde korter 

 dan de schenen. Kolfjes bleekgeel. Vleugels glasachtig , tegen eene donkere 

 oppervlakte gezien , met witte tint ; de voorste aderen bleekgeel , de overigen 

 ongekleurd ; middeldwarsader iets vóór de halve vleugellengte. 



Het $ bij Amersfoort, in Juni (Six). 



Meigen's beschrijving, hoe kort ook, past op deze soort; alleen maakt hij 

 geen melding van den donkeren achterrug. Met het oog hierop zou nog meer 

 overeenkomst zijn met CL clebilis Meig. (Syst. Beschr. VI. 255. 113), doch 

 deze heeft behaarde vleugels. 



De exemplaren met bruine tippen aan de schenen en tarsenleden verschillen 

 overigens in niets van de anderen. 



VII. TANYTARSUS V. d. W. (Tijdschr. v. Entom. XVI. lxx en 

 XVII. 134). 



Spieten bij het J veertienledig , met lange en dichte , pluimvormig uitstaande 

 beharing; bij het $ zevenledig, met enkele uitstaande haren; in beide sexen 

 het eerste lid dik en schijfvormig. Palpen omgebogen, vierledig, het laatste lid 

 gewoonlijk een weinig langer dan het voorgaande. Oogen niervormig; bijoogen 

 ontbrekend. Thorax hoog gewelfd , van voren over den kop reikende; achterrug 

 gewelfd. Achterlijf van het <ƒ slank; de laatste of anale ring duidelijk van den 

 voorgaanden afgescheiden; tangarmen meestal vrij lang en dun; bij het $ het 

 achterlijf dikker. Pooten slank; de voortarsen verlengd; het eerste lid langer 

 dan de schenen; achterste pooten gewoonlijk behaard. Vleugels met duidelijke 

 beharing; achterhoek uitstekend; middeldwarsader in het midden, soms nog 

 vóór het midden der vleugellengte; cu bitaal-ader aan het eind van den voor- 

 rand uitloopende ; discoidaal-ader ongevorkt; posticaal-ader gevorkt; wortel der 

 vork onder of even voorbij de middeldwarsader; onderarm der vork recht ot 

 met eenvoudige buiging naar beneden. 



De soorten zijn over 't algemeen kleiner dan bij het eigenlijke geslacht 

 (Viironomus (1,25 tot hoogstens 4 mm.). Er zijn mij 12 uit ons land bekend. 



