284 V. CIIIKONOMIDAE. 



Zool. Magaz. I. i. 65; Meig. Syst. Beschr. I. 27 15 en VI. 243; Zett. 

 Dipt. Scand. IX. 3577. 105; Schiner, Fn. austr. II. 597. 



J bijna 3 mm. — Kop zwartachtig ; de sprieten bruingeel, de pluim wit- 

 achtig. Thorax , schildje en achterrug glanzig zwart. Achterlijf lichtgroen ; 

 de laatste ringen soms een weinig verdonkerd ; de tangarmen slank ; beharing 

 des achterlijfs witachtig. Pooten witachtig ; de uiterste spits der achterste 

 schenen puntvormig bruin ; aan de voorpooten de schenen kort en het. eerste 

 lid der tarsen een weinig langer dan de schenen; voortarsen naakt. Kolfjes 

 bleekgeel. Vleugels witachtig , met duidelijke beharing. 



Zeldzaam ; in de duinen bij den Haag , in Augustus ; ook gevangen bij 

 Utrecht, in Juli (Six) ; alleen het <$. 



Schiner haalt als synoniem aan Ch'ir. dimidiatus Meig. (Syst. Beschr. 

 VII. 12. 448), waarvan alleen 'het $ beschreven wordt, dat werkelijk in 

 vele opzichten met punctipes schijnt overeen te komen; doch deze beschrijving 

 zou minstens even goed op Chir. latipes Zett. kunnen passen , waarmede 

 zelfs het witachtige , niet groene, achterlijf overeenstemt. Schiner's citatie van 

 dimidiakis is intusschen In tegenspraak met hetgeen hij een paar regels vroeger 

 zegt, dat namelijk het <j> van punctipes niet zou bekend zijn. 



2. T. danicus V. d. W. — Syn. Tanytarsus danicus, V. d. Wulp , Tijdschr. 

 v. Ent. XVII. 135; — C/iironomus abdominalis , Staeg. Kröj. Tidskr. 

 II. 581. 76; Zett. Dipt. Scand. IX. 3587. 122. 



$ 3 mm. — Sprieten en palpen vuilgeel. Thorax, schildje en achterrug glanzig 

 zwart. Achterlijf groen, aan den wortel helder, met onduidelijke bruine insnij- 

 dingen, aan het uiteinde bruinachtig; de fijne beharing grijsachtig. Pooten een- 

 kleurig bleekgeel ; de uiterste spits der achterste schenen puntvormig zwart ; eerste 

 lid der voortarsen anderhalfmaal zoo lang als de schenen , bijna dubbel zoo lang 

 als het tweede lid. Kolfjes witachtig. Vleugels door de beharing een weinig 

 grauw , met bleekgele adereu. 



Zeldzaam ; een $ Leiden , Juni (V. V.). 



Ook Staeger kende slechts het $ , terwijl Zetterstedt eenvoudig zijne be- 

 schrijving heeft overgenomen. Allicht zou men geneigd zijn in deze soort het $ 

 van T. punctipes te zien , doch de naar eveni edigheid. grootere lengte van 

 het eerste lid der voortarsen weerspreekt dit vermoeden , daar bij al de bekende 

 Chironomiden de lengteverhouding der tarsenleden in beide sexen dezelfde is. 



3. T. flavipes Meig. — Syn. Chironomus flavipes, Meig. Syst. Beschr. I. 

 50. 67; Macq. Dipt. n. Fr. 150. 39; id. Suit. I. 59. 59 ; - ? Zett. Ins. lapp. 

 815. 37; -? id. Dipt. Scand. IX. 3577. 106; - Schiner, Fn. austr. II. 

 597 ; — Chir. albipes (door eene drukfout altipes) , Zett. Dipt. Scand. IX. 

 3588. 124. 1) 



1) Het komt mij voor, dat de beschrijving van Chironomus albipes Zett. bijna nog 



