VII. TANYTARSUS. 287 



vleugellengte; wortel der posticaal-vork een weinig meer naar de vleugelspits. 

 Bij herhaling in October in het Driebergsche bosch gevangen (Six). 



8. T. pusio Meig. — Syn. Chironomus pusio , Meig. Syst. Beschr. VI. 256. 

 117; Zett. Ins. lapp. 816. 39; id. Dipt. Scand. IX. 3583. 115; Schiner, 

 Fn. austr. II. 597. 



2,25 — bijna 3 mm. — Sprietenpluim grijsachtig. Thorax en achterlijf groen 

 of groenachtig geel ; de banden op den thorax donkerbruin of zwartachtig ; 

 borst en achterug zwart. Achterlijf aan 't uiteinde verdonkerd ; tangarmen van 

 het </ geelachtig , vrij lang , aan de spits een weinig verbreed. Pooten bleek- 

 geel; eerste lid der voortarsen bijna dubbel zoo lang als de schenen. Kolfjes 

 bleekgeel. Vleugels witachtig met bleeke aderen en fijne beharing; middel- 

 dwarsader merkelijk vóór het midden der vleugellengte ; wortel der posticaal- 

 vork dichter naar de vleugelspits. 



Utrecht en Driebergen , April en October (Six). 



9. T. Junci Meig. — Syn. Chironomus Junci , Meig. Syst. Beschr. I. 50. 68 ; 

 Macq. Suit. I. 60. 60; — ? CL 'vermis , Zett. Dipt. Scand. IX. 3579. 

 108; ? Schiner Fn. austr. II. 597. 



3 — 3,5 mm. — Sprieten en palpen bruin ; sprietenpluim van het £ bleek- 

 bruin. Thorax donkergroen, met drie breede zwarte langsbanden; de borst en 

 achterrug glanzig zwart. Achterlijf donker olijfgroen; anale ring van het <ƒ rond- 

 achtig , korter en iets breeder dan de voorgaande; de tangarmen zoo lang als de 

 de anale ring , in 't midden breed , aan den wortel en het uiteinde een weinig 

 spits toeloopend; bij het <j> het achterlijf veelal donkerder, bijna zwart. Pooten 

 zwartbruin tot bruingeel ; de voorpooten lang en dun ; eerste lid der voortarsen 

 bijna dubbel zoo lang als de schenen (ongeveer -4:7); het tweede lid nauwe- 

 lijks half zoo lang als het eerste; de volgenden langzamerhand in lengte 

 afnemende ; beharing der pooten vrij dicht en lichtbruin. Kolfjes vuilwit. Vleugels 

 glasachtig, door de dichte beharing grauwachtig; middeldwarsader nauwelijks 

 iets vóór het midden der vleugeïlengte ; wortel der posticaal-vork juist onder 

 de dwarsader. 



Bij den Haag, April en October; voorts bij Leiden (V. V.), aan de plassen 

 bij Rotterdam, Augustus (Piag.) en in 't najaar te Driebergen (Six). 



Het komt mij voor, dat de aangehaalde beschrijvingen van Zetterstedt en 

 Schiner meer op Junci dan wel op vernus Meig. passen. 



10. T. albipes Meig. — Syn. Chironomus albipes, Meig. Syst. Beschr. VL 

 256. 116. 



cf 1,5 mm. — Palpen en sprieten met de pluim lichtbruin. Thorax glanzig 

 donkergroen, met breede zwarte langsbanden; ook de borst en achterrug zwart* 

 Achterlijf slank, zeer licht groen; anale ring iets verbreed en iets donkerder; 

 tangarmen bijna zoo lang als die ring, aan den wortel dun, doch verder iets 

 breeder, aan de buitenzijde dicht behaard. Pooten zeer licht groen, bijna wit- 



