IX. MttTRIOCNEMUS. 291 



dwarsader in 't midden der vleugellengte; wortel der posticaal-vork een weinig 

 meer naar de vleugelspits. 



Zeer zeldzaam; slechts eenmaal het £ in Mei <e Utrecht (Six). 



2. WI. fu§cipes Meig. — Syn. Chironomus fuscipes , Meig. Syst. Beschr. I. 

 49. G5 ; Macq. Dipt. n. Fr. 150. 40; id. Suit. I. 59. 58; Schiner , Fn 

 austr. II. 607; Bwst. 111. 8. 03 ; — Ch. picipes , Meig. Syst. Beschr. I. 

 52. 74; Macq. Suit. I. 00. 02; Zett. Dipt. Scand. IX. 3589. 125; Bwst. 

 III. 9. 71. 



3 — 4^5 mm . — Zwart met Aanwen glans. Sprieten en palpen zwart, ook 

 de sprietenpluim van het <£ , doch deze aan de spits soms een weinig bruin* 

 achtig. Achterlijf even als het schildje zwart behaard; anale ring breeder dan 

 de voorgaande; tangarmen stevig, breed, behaard. Pooten zwart of pekbruin , 

 bij pas uitgekomen exemplaren (vooral bij het $) de wortel der dijen wel eens 

 lichter; eerste lid der voortarsen ruim half zoo lang als de schenen; achterste 

 dijen en schenen met zwarte beharing. Kolfjes van het <ƒ zwart , van het $ 

 vuilwit. Vleugels over de geheele oppervlakte met donkere beharing en daar- 

 door g:auwachtig, tegen eene donkere oppervlakte gezien witachtig; middel- 

 dwarsader vóór het midden der vleugellengte; wortel der posticaal-vork voorbij 

 de middeldwarsader. 



Bij den Haag en in de Wassenaarsche duinen in het voorjaar , reeds in 

 Maart en op nieuw in September en October , zeer gewoon; ook te Leiden en 

 op de Gliphoeve (V. V.), te Rotterdam (Piag. en Frans.), te Haarlem (Weyenb.) 

 en op Walcheren (De Man en G. v. W.). 



Meigen , die de Chironomussoorten naar de kleur der kolfjes rangschikte , 

 heeft daardoor deze soort , die in dat opzicht sexueel verschilt , tweemaal op* 

 gevoerd , eens als fuscipes en nogmaals als picipes. Vroeger heb ik hem daarin 

 gevolgd bij het samenstellen van de lijsten der inlandsche Diptera in Herklots' 

 Bouwstoffen voor eene Fauua van Nederland , doch het is mij sinds lang ge- 

 bleken, dat beide soorten dezelfde zijn. 



De soort , die Zetterstedt onder den naam van fuscipes beschrijft , schijnt 

 daarentegen eene andere te zijn , wijl zij zich onderscheidt door een naar ver- 

 houding langer eerste lid der voortarsen ; Zetterstedt toch zegt : tarsorum an- 

 ticorum articuhs primus tibia paullo brevior , terwijl bij de soort , door mij 

 hierboven beschreven, dat lid bijna de helft korter is dan de schenen. 



3. M. incoiliptus Zett. — Syn. Chironomus incomptus , Zett. Ins. lapp. 81G. 

 42; id. Dipt. Scand. IX. 3580. 121 ; Schiner, Fn. austr. II. 007. 



3 — 3,75 mm. — Kop bruin; sprieten en palpen geelachtig of geelbruin; 

 de sprietenpluim van het J lichter. Thorax groenachtig geel of ook wel 

 grauw , van boven met drie breede zwartachtige langsbanden ; schildje vuil- 

 groen ; achterrug en borst zwartachtig. Achterlijf bij het <£ donkerbruin met 

 geelachtigen achterzoom der ringen en bleekgele beharing ; de anale ring iets 

 breeder en een derde korter dan de voorgaande \ tangarrnen breed , bladvor» 



