X. DIAMESA. • w 29ü 



heupen en wortel der dijen bleekgeel; achterste pooten geel, met de knieën, 

 de spits der schenen en der beide eerste tarsenieden, benevens de laatste tarsen- 

 leden geheel zwart; aan de tarsen is het vierde lid zeer kort, aan 't uiteinde 

 iets uilgasneden en ter wederzijde een weinig verbreed; het vijfde lid ruim dub- 

 bel zoo lang als het vierde en niet verbreed ; aan de voortarsen is het eerste 

 lid ongeveer even lang als de schenen, aan de overige tarsen korter dan 

 de schenen. Kolfjes bleekgeel. Vleugels eenigszirs witachtig, met bleekgele 

 aderen ; de voorste langsaderen en de dwarsaderen iets dikker dan de overigen. 

 Eenmaal het $ in het najaar in het Driebei gsche bosch (Six). 



1). Waltlii Meig. (Syst. Beschr. VII. 13. 1), die niet bij ons maar in 

 Duitschland voorkomt, houdt wat de grootte betreft, het midden tusschen 

 de hierboven beschreven soorten en is grauw met drie zwarlachtige langs- 

 strepen op den thorax; achterlijf en pooten bruin. 



XI. TANYPOS Meig. (lil. Magaz. II. 281). PI. IX lig. 5—7. 



Sprieten in beiden sexen draad vormig, vijftienledig; het eerste lid schijf- 

 vormig; bij het <ƒ de twaalf volgende leden rondachtig, het veertiende lid 

 zeer lang gerekt en het vijftiende of laatste eenigszins kegelvormig, allen, 

 het eerste lid uitgezonderd, met eene pluimvormig uitstaande beharing; bij 

 het J de sprieten ongepluimd, slechts met enkele haren en het voorlaatste lid 

 niet verlengd. Üogen nier vormig, op het voorhoofd een weinig vaneengescheiden; 

 bijoogen ontbrekend. Zuiger kort; palpen omgebogen, vierledig; het laatste lid 

 min ut meer verlengd. Thorax hoog gewelfd, van voren een weinig over den 

 kop reikende, vóór het schildje ingedrukt. Achterlijf slank; de mannelijke 

 genitaliën tangvormig uitstekend. Pooten slank, gewoonlijk behaard; eerste lid 

 der voortarsen nimmer langer, maar in den regel korter dan de schenen. 

 Vleugels in de rust dakvormig tegen het achterlijf liggende, bij een aantal 

 soorten behaard; hulpader vrij duidelijk; uitmonding der subcostaal-ader voorbij 

 het midden, die der cubitaal-ader aan het eind van den voorrand; tusschen 

 die beiden eene radiaal-ader ofschoon meestal zwak en dikwijls door den dicht 

 opeengedrongen loop der subcostaal- en cubitaal-ader onduidelijk ; middei- 

 dwarsader in of vóór het midden der vleugcllengte, gewoonlijk scheef ge- 

 plaatst; discoidaal-ader ongevorkt; posticaal-ader gevorkt; achterdwarsader 

 aanwezig en alzoo de tweede wortelcel gesloten ; die achterdwarsader gewoonlijk 

 loodrecht en onder de middeldwarsader ot iets meer naar den vleugelwortel 

 geplaatst. 



De soorten van dit geslacht zijn van onderscheidene grootte (1,5 — 7,5 mm.). 

 De Geer heeft de vroegere toestanden van T. monilh , Fries die van T. varim 

 uitvoerig beschreven en afgebeeld; de lange w urmvornrige larven, zoowel als 

 de naakte poppen, leven in het water. De larven zijn langwerpig, doch niet 

 zoo dun als die van Chironomus , met duidelijk afgescheiden hoornigen kop; 

 onder aan den eersten ring zijn een paar vleezige, aan 't eind behaarde 

 uitsteeksels , en onder den laatsten ring een paar dergelijken ; de pop heeft 



