302 V. C1IIR0N0MIDAE. 



uitmonding der langsaderen aan de vleugelspits schaduwachtig gevlekt , vork 

 der posticaal ader ongesteeld. 



Het <£ in Juni te Beek (Six) ; het $ ken ik niet. 



10. T. monilis Linn. — Syn. Tipula monilis , Linn. Fn. suec 1703; Fabr. 

 . Spec. ins. II. 408. 44; id. Ent. Syst. IV. 246. 03; — Chironomus moni- 

 lis, Fabr. Syst. Anti. 44. '29; Meig Klass. 1.19. 24; — Tav y pus monilis , 

 Meig. Syst. Beschr. I. 00. 8; Macq. Dipt. n. Fr. 133. 12; id. Suit. 1. 02. 

 9; Fries, Monogr. Tanyp. 13. 7; Zett. Ins. lapp. 818. 0; id. Dipt. 

 Scand. IX. 3613. 19; Schiner , Fn. austr. II. 020; — Tipula macu- 

 lala, De G. Ins. VI. 394. 23. pi. 24 fig. 19; — Tanypus maculatus , Meig. 

 Klass. I. 25. a. 



3,5 — *,5 mm. — Witacbtig. Sprieten van het £ met de pluim lichtbruin; 

 sprieten van het $ nog bleeker; palpen geelachtig. Thorax licht aschgrauvv, 

 van boven met donkere langsbanden ; achterrug zwartachtig. Achterlijf bij het 

 ig met eene afgebroken donkere rugstreep , die zich op de laatste ringen ver- 

 breedt; de tangarmen witachtig, kort en vrij dik; bij het $ het achterlijf ge- 

 heel donkerbruin. Pooten wit met bruine ringen, een vóór de spits der dijen, 

 drie aan de schenen , twee aan het eerste tarsenlid en een aan elk der overige 

 tarsenleden ; bij het $ de voortarsen en de achterste pooten kort behaard ; 

 eeiste lid der voortarsen een vierde korter dan de schenen. Kolfjes wit. Vleu- 

 gels met witachtige tint en fijne beharing; de middeldwarsader zwartachtig ge- 

 zoomd en voorts een aantal vei spreide donkergrauwe stippen ; subcostaal-ader 

 aan 't einde kort gevorkt ; de dwarsaderen een weinig vóór het midden der 

 vleugellengte ; de vork der posticaal-ader ongesteeld. 



Eene vrij zeldzame, doch nogal verspreide soort; ik ving enkele exemplaren in 

 Juli en Augustus bij den Haag en aan de Vuursche, en heb voorts als vindplaatsen 

 aangeteekend : Rotterdam (Piag.) , de Gliphoeve (V. V.), Haarlem (Weyenb.), 

 Utrecht en Driebergen (Six) , Maarsbergen (Kink.) en Empe (V. Eyndh.). 



11. T. guttipennis V. d. W. — Syn. V. d. Wulp, Tijdschr. v. Entoin. 

 XVII. 142. 9. 



2,75 — 4,25 mm. — Sprieten donkerbruin, de sprietenpluim yan het g grauw. 

 Thorax zwartachtig , met witten weerschijn en van voren en in de zijden met 

 witte stippen ; ook de achterrug wit gevlekt. Achterlijf van het <ƒ donkergrauw, 

 met bleekgelen achterzoom der ringen ; tangarmen breed , aan 't eind met een 

 naar binnen gebogen haakje; bij het $ het achterlijf donkergrauw met bleek- 

 gele insnijdingen. Pooten bleekbruin , de dijen en schenen iets donkerder en 

 vooral naar de knieën verdonkcrd ; de knieën zeken wit ; eerste lid der voor- 

 tarsen zoo lang als de schenen. Kolfjes wit. Vleugels behaaid, donkergrauw 

 met een aantal onregelmatige doorschijnend witte vlekken , vooral langs de 

 spits en tegen den achterrand ; de dwarsaderen merkelijk vóór het midden der 

 vleugellengte; middeldwarsader, vooral van boven, donker geteekend; vork der 

 posticaal-ader ongesteeld» 



