I. culex. 323 



I. CULEX Linn. (Fn. suec. 1890). PI. X. fig. 1—4. 



Sprieten ongeveer zoo lang als kop en thorax te zamen, bij het g met eene 

 spiïetenpluim , bij het $ met uitstaande haren. Zuiger zoo lang of bijna zoo 

 lang als de sprieten , hoornachtig , recht vooruitstekend ; palpen 4-ledig , of als 

 men het uiterst korte eerste lid medetelt , 5-ledig , aan den wortel van den 

 zuiger ingewricht , bij het <g langer dan de zuiger en dicht behaard ; bij het 

 $ de palpen zeer kort, slechts weinig behaard. Schildje aan den achterrand 

 met lange borstelige haren ; achterlijf ter wederzijde met uitstaande beharing ; 

 de tangarmen van het £ ten minste zoo lang als de laatste lijfsring. Pooten 

 met fijne borstelharen ; aan de voorpooten het voorlaatste tarsenlid gewoonlijk 

 zeer kort en bij het g de voethaken 'verlengd ; in de rust de beide achterpoo- 

 ten meestal omhoog gericht. 



Als type van dit geslacht geldt de algemeen bekende steekmug (C. pipiens) , 

 die onder het vliegen een fijn piepend geluid laat hooren en waarvan het $ , 

 even als dat van eenige andere soorten , ons des avonds zoo lastig kan zijn , 

 als het met haren hoornachtigen zuiger onze huid doorboort om ons bloed te 

 zuigen, en dan tevens door het uitstorten van een giftig vocht, opzwellingen 

 veroorzaakt. 



Het wijfje legt hare eieren, ten getale van meer dan 200, in stilstaande 

 wateren , en kleeft die eieren op kunstige wijze aan elkander , daarvan eene 

 soort van vlotje vormende. De daaruit voortkomende larven zijn langwerpig ; 

 zij leven in het water, hangen meest met den kop naar beneden en ademen 

 door eene vrij lange, schuin geplaatste luchtbuis, die aan den voorlaatsten 

 lijfsring is gehecht en met haar einde aan de oppervlakte des waters uit- 

 komt. Bij de poppen , die mede in het water wonen , is de toestel tot de 

 ademhaling belangrijk gewijzigd en bestaat uit een paar korte buisjes aan de 

 opperzijde van den sterk ontwikkelden thorax. Bij het uitkomen plaatst de 

 mug zich op de pas verlaten poppenhuid en wacht daar het oogenblik af waarop 

 hare vleugels geschikt zijn geworden om haar door het luchtruim te dragen. 



Er zijn 32 Europeesche soorten beschreven , waarvan de volgenden in ona 

 land zijn waargenomen. 



a. Tarsen met witte ringen . . h 



Tarsen eenkleurig / 



b. Vleugels door opeenhooping van schubben gevlekt; 



middeldwarsader en achterdwarsader in eene rechte 



lijn onder elkander geplaatst 1. anmdatüs Schrank. 



Vleugels ongevlekt; middeldwarsader voorbij de 

 achterdwarsader c 



c. Achterlijf grauw met twee rijen zwarte vlekken; 



tarsenleden met den wortel en de spits wit . . 2. dorsalis Meig. 

 Achterlijf bruin, meestal met gele of witachtige 

 dwarsbanden ; alleen de wortel der tarsenleden wit. d 



