I. CULEX. 025 



langsstrepen ; borstzijden iets lichter; boven de achterheupen eene witachtige 

 haarvlek. Achterlijf zwartbruin , met gelen, wit behaarden voorzoom der ringen ; 

 beharing ter zijde des achterlijfs geel; de tangarmen van het <ƒ nauwelijks zoo 

 lang als de laatste lijfsring; bij het $ op den tweeden ring meestal een wit 

 langsstreepje. Pooten bruin; de heupen en wortel der dijen geelachtig; spits 

 der dijen en schenen wit; voorts een witte ring een weinig vóór de spits 

 der dijen, een aan den wortel en in 't midden van het eerste tarsenlid en 

 aan den wortel der drie volgende leden; aan de buitenzijde der achterschenen 

 bij het g eene wimperachtige beharing. Korfjes bruin met bleekgelen steel, 

 Vleugels glasachtig; de beharing langs de aderen donkerbruin en op sommige 

 punten zoo opeengehoopt , dat zij zich vlekachtig vertoont, als aan den wortel 

 der radiaal-ader, aan het eind der beide wortelcellen en aan de basis der 

 vorkcellen; de mi ddeld warsader en de achterd warsader 1) staan in rechte lijn 

 onder elkander, zoodat de beide wortelcellen even lang zijn ; basis der beide 

 vorkcellen onder elkander. 



Zeer gemeen, ook in den herfst en des winters, alsdan dikwijls in de huizen. 



2. C. dorsalis Meig. — Syn. Meig. Syst. Beschr. VI. 242. 18; id Abbild. 

 I. 2. 4; Zett. Dipt. Scand. IX. 3465. 12; Schiner, Fn. austr. II. 626. 



5,75 mm. — Kop en sprieten donkerbruin; bij het g de sprietenpluim 

 grauwbruin met gelen weerschijn, de palpen bruingeel met verdonkerde plekken 

 en dichte, pluimachtige , glanzig gele beharing. Thorax donkerbruin; op den 

 rug met dichte, korte, geelachtige beharing en onduidelijke donkere langs- 

 strepen. Achterlijf aschgrauw, op eiken ring met twee zwartbruine vlekken, 

 op de laatste ringen dikwijls onduidelijk. Pooten geelachtig; de dijen en schenen 

 aan de spits gebruind; de tarsen donkerbruin, met de leden aan den wortel 

 en de spits wit. Vleugels glasachtig , ongevlekt ; de aderen en de beharing 

 lichtbruin; middeldwarsader een weinig voorbij de achterd warsader ; de middelste 

 wortelcel derhalve iets korter dan de bovenste; bovenste vorkcel langer dan 

 haar steel ; hare basis gewoonlijk iets meer naar den vleugelwortel dan de basis 

 der onderste vorkcel. 



Schijnt zeldzaam; het ? in Augustus te Brummen (V. V.) en in de duinen 

 bij de Vogelenzang (Kink.). 



3. C. vexans Meig. — Syn. Meig. Syst. Beschr. VI. 241. 16; id. Abbild. 



I. 2. 3; Zett. Dipt. Scand. IX. 3464. 11; Ruthe, Isis 1831. 1203. 50; 



Schiner, Fn. austr. II. 627. 



c? 5,75 mm. — Kop met de sprieten en den zuiger bruin ; de sprietenpluim 



zydeachtig lichtbruin; palpen aan den wortel geelachtig, naar het uiteinde 



donkerbruin; de pluimachtige beharing der beide laatste leden bruin, met 



1) Deze beide dwarsaderen zijn in mijne afbeelding PI. X fig. 1. bij vergissing door 

 den graveur weggelaten. 



