IX. TIPULIDAË. 335 



het midden des vleugels reikende ; de de^de of onderste wortelcel nimmer 

 gesloten ; anaal-ader lang en tot den achterrand doorloopende (bij Ptychoptera 

 ontbrekend) ; axillaar-ader bijna altijd volkomen (alleen bij Bixa rudimentair) ; 

 worteldwarsader duidelijk. Bij een enkel geslacht {Chionea) ontbreken de vleu- 

 gels geheel en al. 



Deze familie bevat de grootste muggen ; Tipula gigantea b. v. is tot 32 mm. 

 lang 1) ; van daar daalt de grootte in allerlei graden af tot op een paar milli- 

 meters. Vele soorten zijn zeer gemeen; de kleinere soorten zien wij dikwijls, 

 even als sommige Chironomiden , des avonds bij gehetle scharen in de lucht 

 dansen. De pooten vallen bij het vangen zeer licht af. 



Voor zoover de gedaantewisseling bekend is, leven de larven van planten- 

 stoffen, rottende bladeren enz., 't zij onder den grond {Tipula) of in ver- 

 molmde boomstammen {Ctenophord) . sommigen ook in paddestoelen {Vla) of 

 in het water {Bixa en Ptychoptera). Allen hebben een cylindrischen vorm ; die 

 van het laatstgenoemd geslacht hebben aan het uiteinde een voor hare leefwijze 

 ingericht ademhaiingsorgaan in de gedaante van eene lange buis, die aan de 

 oppervlakte des waters uitkomt. Eenige larven {Cylindrotoma en aanverwante 

 geslachten) gelijken op doornrupsjes en komen op levende planten voor. De 

 poppen zijn mummievormig en geheel vrij ; bij die der Ptychopterinen is de 

 ademhalingsbuis op den thorax geplaatst. 



Deze uitgebreide familie, die ook in ons land rijkelijk is vertegenwoordigd, 

 levert een aantal zeer merkwaardige vormen ; zij bevat de volgende ge- 

 slachten: 2) 



a. Vleugels geheel ontbrekend. 



Chioneinae ........ I. Chionea. 3) 



4) Bij deze en ook bij alle verdere algemeene opgaven omtrent de grootte zïjn alleeri 

 de Europeesche soorten in aanmerking genomen. Er bestaan in meer dan eene familie 

 dikwijls nog tropische soorten , welke die van ons werelddeel aanzienlijk in grootte 

 overtreffen. 



2) Voor de systematische verdeeling dezer familie heeft zich zeer verdienstelijk ge- 

 maakt de Baron Osten Sacken, die gedurende zijn verblijf in Noord- Amerika de Dip- 

 tera-fauna aldaar zeer grondig heeft bestudeerd en bij de Tipuliden een aantal nieuwe 

 geslachten heeft gevormd, waarvan de meesten ook in Europa vertegenwoordigd zijn. 

 Aan de juistheid zijner inzichten is rechtmatige hulde gebracht door Schiner, wiens 

 analytische en generieke verdeelingen in de Fauna austriaca ik hieronder in de hoofd- 

 zaak volgen zal, omdat ik bij ondervinding weet , dat zij bij de bestemming der soor- 

 ten gemakkelijk den weg wijzen, en indien ik al iets meer oorspronkelijks zou trachten 

 te leveren, dit ongetwijfeld verre bij zijn arbeid zou achterstaan. 



3) Behalve het hier vermelde ongevleugelde geslacht Chionea is er nog eene Tipulide 

 met zeer korte vleugelstompjes, die door Rondani in Guérin's Mag. de Zool. 1842 pi. 

 106 en wel alleen in $ is afgebeeld en beschreven onder den naam van Pterelachisus 

 Bertei. Zij kan volgens de door hem opgegeven kenmerken , niettegenstaande de 

 vleugels bijna ontbreken, in het geslacht Tipula worden gerangschikt en schijnt zeer 

 nabij te komen aan onze T. nigra , bij welke het ? buitengewoon korte vleugels heeft 



