344 IX. T1PULIDAE. 



borstzijden met zilverwitten weerschijn ; schildje en een knubbel ter wederzijde 

 er voor, geel. Achterlijf met twee roodgele dwar? banden, die bij het $ tot 

 zijvlekken zijn ingekrompen; anus in beide sexen roodgeel. Pooten roodgeel; 

 spits der dijen bruin; schenen bruinachtig, aan de spits donker; tarsen don- 

 kerbruin; het eerste lid der achtertarsen wit, met bruine spits. Kolfjes bleek- 

 geel, met den knop verdonkerd. Vleugels glasachtig, aan den wortel geel; aderen 

 zwartbruin ; de dwarsaderen in 't midden der vleugels, het uiteinde der sub- 

 costaal-ader en de basis der beide vorkcellen met smallen bruinen zoom. 

 Eene zeer gemeene en verspreide soort. 



2. Pt. scutellaris Meig. — Syn. Pt. scutellaris , Meig. Syst. Beschr. I. 206. 

 2 en VI. 290; Zett. Ins. lapp. 850. 2; id. Dipt. Scand. X. 4029. 5; Schiner, 

 Fn. austr. II. 497; — Pt.nigra, Fabr. Syst. Anti. 21. 2 (excl. syn. Linn.). 



6,75 — 9 mm. — Glanzig zwart. Sprieten kort , bij het g een vierde korter 

 dan het lichaam, bij het $ zoo lang als kop en thorax; palpen zwait, aan 

 den wortel geel. Borstzijden met zilverwitten weerschijn; schildje somtijds 

 geel. Achterlijf geheel eenkleurig , alleen de anus in beide sexen geel ; de 

 dwarsgroefjes vooral bij het <j> zeer duidelijk. Pooten roodgeel; de schenen 

 en de vier laatste tarsenleden bruin ; spits der dijen en schenen donkerbruin. 

 Kolfjes donker, met geelachtigen steel. "Vleugels met grauwachtige tint en 

 zwartbruine aderen, ongevlekt; aan de dwarsaderen slechts een flauw spoor 

 van donkere bezooming. 



Bij den Haag niet zeldzaam; ook ving ik" de soort aan de Rotterdamsche 

 plassen en te Driebergen en kreeg haar uit Leiden (De Gr.), Wassenaar (V. 

 Bemm.) , Utrecht (Six) , Amersfoort (Kink.) en Limburg (Maur.). 



3. Pt. contaminata Linn. — Syn. Tijmla contaminata , Linn. Fn. suec. 

 1743; Fabr. Spec. ins. 402. 11; id. Ent. Syst. IV. fc8B. 12; Réaum. 

 Ins. V. pi. G. fig. 1—3; Schaeff. Icon. pi. 196. fig. 3 en pi. 48. fig. 7; 

 Schrank, Ins. austr. 427. 863; — Ptychoptcra, contaminata , Fabr. Syst. 

 Anti. 20. 1 ; Latr. Gen. Crust. IV. 257; Meig. Klass. I. 82. 1. pi. 3. lig. 11 

 en 12; id. Syst. Beschr. I. 205. 1 en VI. 290; Macq. Dipt. n. Fr. 65.1; 

 id. Suit. I. 76. 1 ; Zett. Ins. lapp. 849. 1 ; id. Dipt. Scand. X. 4025. 1 ; 

 Schiner , Fn. austr. II. 497 ; — Typula fuseipes, Gmel. Syst. nat. V. 2819. 88. 



6,75 — 10,75 mm. — Glanzig zwart. Sprieten zwart, bij het J half zoo lang 

 als het lichaam , bij het $ iets korter dan kop en thorax. Palpen roodgeel ; 

 soms aan het uiteinde donkerbruin. Borstzijden met zilverwitten weerschijn; 

 schildje geel. Achterlijf met twee roodgele dwarsbanden , die bij het $ tot zij- 

 vlekken ingekrompen zijn; ook de mannelijke genitaliën en de eierbuis van 

 het $ roodgeel. Pooten roodgeel; de spits der dijen en schenen, de eindsporen 

 van deze en de drie laatste tarsenleden zwartbruin. Kolfjes donkerbruin , met 

 bleekgelen steel. Vleugels (PI. X. fig. 10) glasachtig, aan den wortel en den 

 voorrand geel , met zwartbruine aderen en donkerbruine dwarsbanden en 

 vlekken, als: eene vlek aan de worteld warsader j die zich over de basis der 



