V. CTENOPHORA. 351 



het derde lid roodgeel. Palpen zwartbruin met gelen wortel. Borstzijden van 

 boven met een dof roodgelen langsband. Achterlijf aan den wortel roodgeel, dat 

 zich ter wederzijde van den eersten en tweeden ring uitbreidt; in de zijden 

 van de volgende ringen bleekgele vlekken, die zich, na even afgebroken te zijn, 

 als smalle bandjes op den buik voortzetten; anus bij het g dik, zwart, met 

 bruine aanhangsels; het middelstuk als een vlies uitstekend; eierbuis van het % 

 kort, pekzwart. Pooten roodgeel; de heupen zwartachtig; de spits der achter- 

 schenen en alle tarsen , bij het g ook de spits der dijen, zwartbruin. Kolfjes 

 roodgeel. Vleugels als bij pectinicornis. 



Zeer zeldzaam : slechts eenmaal het $ in Mei bij Rotterdam (Piag.). 



6. Ct. flaveolata Fabr. — Syn. Tipula jlavcolata , Fabr. Ent. Syst. IV. 234. 

 6; — Ctenophora flaveolata, Fabr. Syst. Anti. 12. 5; Latr. Gen. Crust. 

 IV. 252; Meig. Klass. I. 87. 4; id. Syst. Beschr. I. 161. 6 ; Macq. Dipt. 

 n. Fr. 83. 5; id. Suit. I. 78. 2; Zett. Dipt. Scand. X. 40 14. 2; Schiner, 

 Fn. austr. II. 500; — Tipula crocata, Schrank, Ins. austr. 423. 854 

 (alleen het </); — Réaumur, Ins. V. pi. 1. fig. 14. 1G. 



15—20 mm. — Zwart, met minder glans maar met meer beharing dan de 

 vorige soorten. Op het voorhoofd boven de sprieten eene enkele, op het aange- 

 zicht twee gele vlekken. Sprieten roodgeel , met de kamtanden bij het g zwart- 

 bruin, overigens in vorm gelijk aan de twee voorgaande soorten. Palpen geel, 

 aan het einde zwartachtig. De halskraag , een ingedrukte langsband boven in 

 de borstzijden en een vlekje vóór het schildje geel. Achterlijf met zeven gele 

 gordels, de eerste aan den wortel, de overigen aan den achterrand van den 

 tweeden en volgende ringen; genitaliën zwart, met het middelstuk haakachtig 

 uitstekend; eierbuis $ kort, bruingeel. Pooten roodgeel; de heupen, een ring 

 of vlek even vóór het eind der achterdijen, de spits der schenen en de tarsen 

 zwart; achterdijen bij het g van onderen met fijne dichte beharing. Kolfjes 

 geel. Vleugels met bruingele tint, die aan den voorrand krachtiger is ; randvlek 

 zwartbruin, klein, niet voorbij de radiaal-ader reikende; aan de vleugelspits 

 eene bruine schaduw. 



Ik ving deze soort eenmaal bij Amsterdam. Verdere vindplaatsen zijn: Leiden 

 (V. V.), Rotterdam (Frans.), Utrecht (Six), Middelburg (De Man en G.v. W.) , 

 Breda (Heyl.) en Limburg (Maur.). 



7. Ct. festiva Meig. — Syn. Meig. Klass. I. 88. 5j id. Syst. Beschr. 1. 162. 

 7; Macq. Dipt. n. Fr. 84. 6; id. Suit. I. 78. 3; Schiner Fn. austr. II. 502. 



15—23 mm. — Zwart, met korte dichte beharing. Aangezicht bij het £ 

 met eene breede, gele langsstreep. Sprieten in vorm ongeveer gelijk aan die 

 der drie vorige soorten ; bij het g zwart , bij het $ met zwarte wortelleden en 

 roodgele schaft , waarvan de leden slechts weinig zaagvormig uitsteken. Palpen 

 geel, naar het einde zwart. Halskraag in 't midden geel, borstzijden van boven 

 met een gelen langsband , verder naar onderen met een paar gele vlekjes ; vóór 

 den vleugelwortel een bosje goudgele haren. Achterlijf met ongelijke heldergelq 



