VI. TIPULA. 353 



V. Achterlijf van het g aan het einde kolfachtig verdikt; de genitaliën zeer samenge- 

 steld; eierbuis van het $ gewoonlijk spits toeloopend, uit een paar bovenste en een 

 paar onderste kleppen bestaande. Pooten zeer dun en lang; de schenen met een 

 paar kleine eindsporen. Vleugels (PI. XI. fig. 2) lang, aan den wortel versmald ; in 

 de rust meestal half open, doch hij sommige soorten ook wel plat op het 

 achterlijf liggende; het aderbeloop ongeveer gelijk aan dat van Otenoji/wra; de 

 radiaal-ader aan 't einde gevorkt en haar bovenarm door eene dwarsader met 

 de subcostaal-ader verbonden ; uit de schijfcel ontspringen twee aderen , waar- 

 van de bovenste gevorkt is ; de daardoor gevormde vorkcel (de tweede achtercel) 

 gesteeld, de steel langer dan het vijfde deel der armen; slechts bij zeer zeld- 

 zame uitzondering (sommige voorwerpen van T. nigra en luteipennis) de tweede 

 achtercel geheel ongesteeld. 



Groote soorten van 10 tot 30 mm. lengte, waarvan velen, als men ze ter 

 juister tijd en plaats weet op te sporen, in aantal te vinden zijn; gewoonlijk 

 vliegen zij niet hoog en ook niet lang achtereen , maar zetten zich telkens 

 neder. Van eenigen is de gedaantewisseling waargenomen ; de aschgrauwe larven 

 zijn cylindrisch met hoornachtigen kop en aan den anus zes korte stralen ; zij 

 leven in vochtige aarde, waar zij zich met plantenwortelen , vermolmd hout 

 en rottende bladeren voeden; de poppen zijn langwerpig, doornachtig. 



Van de meer dan 100 Europeesche soorten zijn de volgenden mij als in- 

 landsen bekend geworden : 



a Vleugels met vlekken of strepen geteekend, voor 



het minst wolkig of behalve de randvlek nog 



met een donkeren zoom langs den voorrand 1) . h 



Vleugels geheel eenkleurig, alleen met eene donkere, 



soms nauwelijks even aangeduide randvlek , en 



zoo deze door eene lichte vlek of dwarsband 



wordt voorafgegaan , dan het overige gedeelte 



van den voonand niet donkerder dan degeheele 



oppervlakte . . • ( 



b. Tegen den voorrand der vleugels een breede bruine 



band , die tweemaal diep ingekeept is , zoodat 

 ook gezegd kan worden: vleugels met drie groote 



bruine vlekken tegen den voorrand ..... 1. gigantea Schrank. 

 Tegen den voorrand geen zoodanige teekening. . c 



c. In 't midden tusschen de posticaal-ader en de anaal- 



ader een donker vlekje (de vleugels overigens 



d) Bij T. pagana, die wegens de lichte strepen op de vleugels onder deze eerste 

 afdeeling is opgenomen, vallen die strepen nogtans weinig in 't oog; alleen door de 

 vleugels tegen eene donkere oppervlakte te zien, zijn ze te herkennen. De vleugels van 

 T. pabulina en obsoleta zijn slechts zeer flauw gewolkt, doch niettemin worden ook 

 deze soorten onder de eerste afdeeling gebracht. 



23 



