VI. tipula. 357 



cc. De witachtige vlek vóór de randvlek slechts tot in de 



basis der schijfcel voortgezet; eierbuis dun en spits. 28. Selene Meig. 

 De witachtige vlek vóór de randvlek tot onder de 



schyfcel voortgezet en een d warsband over de 



vleugels vormende; eierbuis zeer kort en met 



breede basis 29. fascipennis Meig. 



dd. Randvlek der vleugels bruin ; anus bij het £ van 



onderen met een uitstaand plaatje 30. ochracea Meig. 



Randvlek bruingeel; anus bij het <$ zonder uitstaand 



plaatje 3\. peiiostigma Schumm. 



1. Tipula gigantea Schrank. — Syn. Tipula gig ante a , Schrank, Eeitr. 

 zur Naturgesch. 92. 59; id. Ins. austr. 418. 845; id. Fn. boica, 2293; 

 Latr. Gen. Crust. IV. 256; Schaeff. Icon. pi. 15. hg. 3, 4; Meig. Syst. 

 Beschr. I. 170. 1; Macq. Dipt. n. Fr. 68. 1; id. Suit. I. 81. 1; Schumm. 

 Tip. Sil. 20. 2; Zett. Dipt, Scand. X. 3914. 1; Scliincr, Fn. austr. II. 

 510; Houtt. Nat. hist. pi. 98. fig. 4; — T. sinuata, Fabr. Spec. Ins. II. 

 400. 3; id. Ent. Syst. IV. 234. 3; id. Syst. Anti. 23. 2; Meig. Klass. I. 

 65. 1; — T. ffortorum, Herbst, Gemeinn. Naturg. VIII 100. pi. 338. 

 fig. 5; — T. maxima, Poda, Mus. graec. 113. 0; — T. riuosa, Scop. 

 Ent. carn. 318. 846. 



27 — 32 mm. — Geelachtig aschgrauw. Sprieten roodbruin, niet langer dan 

 kop en snuit. Thorax met een lichtgrijs waas, van boven met onduidelijke 

 bruine langsstrepen , de buitensten vlekachtig; halskraag en de borstzijden van 

 boven roodgeel. Achterlijf min of meer met donkere zij streep; genitaliën van 

 het £ bruin , naar achteren lichter ; de bovenste aanhangsels tangvormig, pek- 

 bruin; eierbuis van het $ spits en recht, donkerder of lichter bruin. Pooten 

 bruingeel; spits der dijen, schenen en . tarsen zwartbruin. Kolfjes bruingeel met 

 donkeren knop. Vleugels met witachtige tint, aan den voorrand met breeden , 

 tweemaal diep ingekeepten, roodbruinen zoom of zoo men wil met drie groote 

 roodbruine vlekken, waarvan de middelste driehoekig is en de laatste de vleu- 

 gelspits inneemt; aan den achterrand eenige onregelmatige bleekbruine vlek- 

 ken ; op de anaal-ader in 't midden een donker stipje. 



Deze soort, de grootste van al onze inlandsche Tipuliden , is zeldzaam; als 

 vindplaatsen ken ik alleen Wassenaar (De Gr.), den Aerenhout bij Haarlem 

 (Weyenb.) , Utrecht (Six) en Limburg (Maur.). 



2. T. ftilvipennis De G. — Syn. T. fulvipennis , De G. Ins. VI. 343. 4; 

 Meig. Klass. I. 67. 3 ; — T. lutescens , Fabr. Syst. Anti. 24. 6; Meig. 

 Syst. Beschr. I. 172. 4; Macq. Dipt. n. Fr. 69. 3; Schumm. Tip, Sil. 18. 1; 

 Zett. Dipt. Scand. X. 3916. 2; Schiner, Fn. austr. II. 510; Ahrens et 

 Germ. Fn. germ. VII. 23. 



21 — 30 mm. — Bruingeel, het $ helderder. Sprieten roodgeel, de schaft- 



