VI. TIPULA. 363 



geelachtig; de knop zwartbruin , van boven lichter. Vleugels duidelijk 

 grauwbruin en witachtig gemarmerd; in 't midden der vleugellengte een 

 lichte dwarsband, die echter den a.hterrand niet bereikt; meer wortel- 

 waarts een dergelijke, doch flauwere Land; aan weerskanten van de zwart- 

 bruine , van onderen over de dwarsaderen uitgebreide randvlek eene witachtige 

 plek, waarvan de buitenste grens tot in de schijfcel reikt ; ook aan de uitmon- 

 ding der langsaderen lichte stippen; de aderen, ook de worteldwaisaderen, zwart- 

 bruin; aan den oorsprong der radiaal-ader en aan het vereenigingspunt der 

 hulpader met de subcostaal-ader zwartachtige stippen; posticaal-ader en achter- 

 dwarsader donkerbruin gezoomd; de bovenste arm der radiaal-ader loopt, 

 hoewel fijn en flauw, volkomen tot den voorrand door; tegen eene donkere 

 oppervlakte gezien , vertoonen de vleugels een paar schblau wen weerschijn. 



Niet zeldzaam in het Haagsche bosch, in Juni tot Augustus; ook bij Am- 

 sterdam (Kink.). 



12. T. obsoleta Meig. — Syn. T. obsoleta, Meig. Syst. Beschr. I. 179. 

 14; Schumm. Tip. Sil. 34. 9; Schiner, Fn. austr. II. 524; — T. marmo- 

 rata, Staeg. Kröj. Tidskr. III. II. 11; Zett. Dipt. Scand. X. 3931. 14. 



13,5 — 16 mm. — Sprieten bij het g bijna zoo lang als kop en thorax, bij 

 het % korter; eerste lid geelachtig grauw, tweede geel, zelden beiden geel; 

 de volgende leden grauwzwart, in het g met iets verdikte basis. Snuit en 

 palpen zvvartachtig. Kop en thorax aschgrauw ; op den thorax vier bruine 

 langsbanden , de beide middelsten van voren verbreed en daardoor dicht 

 bijeen, van achteren zeer smal. Achterlijf bruingeel; anus bij het </ matig 

 verdikt, van boven met een paar opstaande dubbele haken, en daarbuiten met 

 een paar bladvormige deelen; de achtste lijfsring van onderen langwerpig 

 uitgerekt en eenigszins tweelobbig aan het uiteinde; eierbuis van het % dun 

 en recht, glanzig roestkleurig. Pooten bruingeel; de dijen aan de spits breed 

 bruinzwart ; de spits der schenen en de laatste tarsenleden mede bruinzwart. 

 Kolfjes geelachtig , met zwartbruinen , van boven lichteren knop. Vleugels 

 zeer flauw bruin en wit gemarmerd ; de lichte plekken bijna alleen tegen 

 eene donkere oppervlakte te zien ; randvlek bleekbruin, nog tot even vóór 

 de daaronder liggende dwarsaderen voortgezet ; aderen bruin , aan den 

 wortel tot en met de worteldwarsaderen geelachtig ; de onderarm der vorkcel, 

 even als de meeste aderen aan de vleugelspits iets gebogen ; bovenarm der 

 radiaal-ader volkomen. 



Bij den Haag in September een enkel paar; voorts te Breda (ïïeyl.) en te 

 Groningen (Cl. M.). 



13. T. niarmorata Meig. — Syn. T.marmorata, Meig. Syst. Beschr. 1.179. 

 13; — T. obsoleta, Zett. Ins. lapp. 840. 3 ; id. Dipt. Scand. X. 3939.20. 



10 — 13,5 mm. — Sprieten zoo lang als de thorax; de beide wortelleden 

 bleekgeel; de volgende leden zwartachtig, b'ij het <g aan de basis een weinig 

 verdikt. Palpen zwartachtig. Kop en thorax aschgrauw; op den thorax vier 



