VI. TIPULA. 371 



Zeer gemeen bij den Haag ; ook te Rotterdam (Piag.) , te Utrecht (Six) , te 

 Groningen (De Gav.) en in Limburg (Maur.). Vliegtijd Mei en Juni. 



26. T. Diana Meig. — Syn. T. Diana, Meig. Syst. Bescbr. I. 182. 29. 

 pi. 6. fig. 8; Macq. Suit. I. 86. 23; Schumm. Tip. Sil. 85. 36; Zett. 

 Dipt. Scand. X. 3966. 39; Schiner, Fn. austr. II. 521; — T. Turcica, 

 Fabr. Ent. Syst. IV. 237. 14; id. Syst. Anti. 27. 16; Meig. Klass. 

 I. 77. m; — Prionocera pubescens, Löw, Stett. Ent. Zeit. V. 170. 

 pi. II. fig. 30, 31. 



11,5 — 16 mm. — Ascbgrauw. Op het voorhoofd boven de inwrichting der 

 sprieten een paar groetjes. Palpen en sprieten zwartbruin ; het tweede sprieten- 

 lid en de basis van het derde soms een weinig roestkleurig; de schaftleden 

 zonder borstelharen, bij het tf aan 't einde breeder en van onderen scheef 

 afgesneden , waardoor de sprieten van onderen min of meer zaagvormig getand 

 zijn. Thorax met vier donkerbruine langsbanden ; borstzijden van boven met 

 den gewonen bleek roodgelen band; de zijden van den achterrug, de achterkant 

 van den thorax, de zijnaad van het achterlijf alsmede de insnijdingen bleek 

 roodgeel; anus bij het <ƒ weinig verdikt; de genitaliën roestkleurig; de buitenste 

 aanhangsels van boven met een paar bladvormige organen; eierbuis dun en 

 spits, glanzig roestkleurig. Pooten zwartbruin; voordijen tot ruim de helft, 

 de achterste dijen tot dicht bij de spits roodgeel. Kolfjes geelachtig met don- 

 keren knop. Vleugels bruingrauw , aan den wortel en voorrand bruingeel ; 

 randvlek bruin; daarvóór eene witte vlek, die zich gebogen tot in de schijf- 

 cel uitstrekt. 



Enkele exemplaren bij den Haag, in April, Juli, Augustus en October; ook 

 te Rotterdam (Piag.) en te Groningen (De Gav.). 



27. T. luteipeonis Meig. — Syn. Meig. Syst. Beschr. VI. 2S8. 48 \ 

 Schumm. Tip. Sil. 76. 31 ; Zett. Dipt. Scand. X. 3974. 45; Schuier, Fn, 

 austr. II. 519. 



13,5—15,5 mm. — Sprieten bij het <? zoo lang als de thorax, bij het ? 



af te leiden , dat hij haar en niet eene andere met witte plek vóór de randvlek heeft 

 bedoeld. Fabricius is de eenige, die eene andere soort als T. lunata L. heeft bestemd, 

 en wel die, welke thans onder den naam van T. ochracea Meig. (zie hierna n°. 30) 

 bekend is. 



Uit de omstandigheid dat de hier als T. lunata beschreven soort in Zweden zeer zeld- 

 zaam is, althans veel zeldzamer dan andere soorten, die in aanmerking kunnen komen, 

 twijfelt ook Zetterstedt of Linnaeus niet eene andere op het oog had. In de oude 

 Linneaansche collectie, door Haliday indertijd onderzocht, staat onder het etiquet 

 T. lunata een exemplaar van T. ochracea Meig., hetgeen de opvatting van Fabricius zou 

 bevestigen. Intusschen zijn beide soorten zoo lang en zoo algemeen onder hare tegen- 

 woordige namen bekend, dat ik het gewaagd zou vinden, om die nu nog te ver- 

 anderen, 



