VI. TIPULA. 373 



richte hoomtjes, aan wier basis zich een zijwaartsch uitsteeksel bevindt; van 

 achteren met een paar in een doorn eindigende kleppen, waartusschen een 

 witachtig middelstuk en een naar beneden gebogen doorn ; anus bij het $ 

 mede iets verdikt, zwartbruin; eierbuis roestkleurig , met korte, aan den 

 wortel verdikte bovenkleppen en nog kortere onderkleppen. Pooten roodgeel, 

 met bruine spits van dijen, schenen en tarsen. Kolfjes bleekbruin, de knop 

 donker met witachtigen bovenrand. Vleugels grijsachtig; randvlek bruin; daar- 

 vóór eene witte vlek of liever dwarsbttnd, die bij het <ƒ tot in en zelfs voorbij 

 de schijfcel is vooitgezet en die cel bijna geheel vult, bij het $ tot dicht 

 aan den achterrand loopt. 



Bij den Haag vrij gemeen in Juni tot Augustus; ook te Wassenaar (Piag.). 



30. T. ochracea Meig. — Syn. T. ockracea, Meig. Klass. I. 68. 7; id. 

 Syst. Beschr. I. 186. 25; Macq. Dipt. n. Fr. 70. 6; id. Suit. I. 87. 25; 

 Schumm. Tip. SU. 88. 38; Zett. Ins. lapp. 842. 9; id. Dipt. Scand. X 

 3947. 26; Schiner, Fn. austr. II. 522; — T. lunata, Fabr. Spec. ins. 

 II. 402. 12; id. Ent. Syst. IV. 236. 13; id. Syst. Anti. 27. 15. 



15 — 19 mm. — Roodachtig okergeel. Sprieten ter lengte van den thorax, 



zwartbruin, aan den wortel met meer of minder uitbreiding roodgeel; de 



schaftleden cylindrisch, borstelig. Palpen roodgeel, aan 't einde donkerbruin. 



Thorax met vier langsbanden , meestal slechts iets donkerder dan de grond- 



kleur. Achterlijf met min of meer duidelijke, bij het $ breedere rugstreep ; 



anus bij het £ roodbruin, sterk verdikt, een weinig opgewipt, met roest- 



kleurige beharing; genitaliën met een paar kleine, naar boven gebogen haakjes; 



de laatste lijfsring van onderen met een uitstekend en bewimpeld plaatje ; 



eierbuis van het $ glanzig roestkleurig, recht en spits. Pooten roodgeel; het 



eind der dijen, schenen en tarsen bruin. Kolfjes geelachtig met donkeren 



knop. Vleugels grijsachtig, met bruine randvlek; daarvóór eene witte vlek, 



die tot in den wortel der schijfcel reikt. 



Zeer gemeen bij den Haag; voorts bij Leiden (De Gr.) , bij Rotterdam 

 (Frans.), te Overveen (Piag.), in den Aerenhout (Weyenb.) , te Noordwij k , 

 te Doorn, in de omstreken van Amsterdam en op Beekhuizen te Velp (Kink.), 

 bij Utrecht (Six), op Walcheren (De Man en G. v. W.), in Friesland (H. A.) 

 en in Limburg (Maur.). Vliegtijd Mei tot Juli. 



31. T. peltostigma Schumm. — Syn. Schumm. Tip. Sil. 90. 39; Schiner, 

 Fn. austr. II. 522. 



Gelijkt geheel op de vorige soort, ook in grootte; de randvlek der vleu- 

 gels is echter bleeker en bruinachtig geel, soms nog bleeker dan de voor- 

 rand ; het £ mist bovendien het uitstekende plaatje onder aan den laatsten 

 lijfsring. 



Ik ving eens het <$ in het Mastbosch bij Breda, in Juli. 



