VII. PAC11YRHINA. 377 



Beschr. I. 194. 37; Sehumm. Tip. SU. 122. 57 ; Sehaeffer, Icon. 15, 



fig. 3; — Pachi/rhina pratensis , Macq. Suit. I. 89. 2; Zett. Dipt. 



Scand. X. 3989. 2 ; Sehiner , Fn. austr. II. 507 ; — Tipula vanegata , 



De G. Ins. VI. 346. 8. 

 13,5 — 18 mm. — Kop en thorax als bij de vorige sooit; het voorhoofd 

 iets minder vooruitstekend ; ter wederzijde van den achterrug eene gelo vlek. 

 Achterlijf met grauwachtig waas, bleekgelen wortel en bleekgele, veelal aan- 

 eengeschakelde zijvlekken; genitaliën van het <ƒ geel, weinig uitstekend, van 

 onderen met korte en dichte beharing ; eierbuis van het $ glanzig bruingeel. 

 Pooten zwart, met grijze heupen en roodgelen wortel der dijen. Kolfjes geel 

 met den knop zwartachtig gevlekt. Vleugels met bruinachtige tint; randvlek 

 en aderen zwartbruin ; de dwarsaderen onder de randvlek benevens de vleugel- 

 spits een weinig bruingezoomd. 



Zeer gemeen; vliegt in Mei en Juni. Behalve bij den Haag, waargenomen 

 op de Gliphoeve en te Voorst (V. V.), te Utrecht (Six) , aan de Bilt en te 

 Ede (Kink.), aan de Rotterdamsche plassen, te Noordwijk en te Breda (Piag.) , 

 te Amsterdam (Frans.), te Haarlem (Weyenb), te Groningen (De Gav.) , op 

 de duinen bij Koudekerke (De Man) en in Limburg (Maur.). 



4. P. iitiperialis Meig. — Syn. Tipula ïmperialis, Meig. Syst. Beschr. 1. 1 96. 

 39. pi. 6. fig. 9 en VI. 286; Sehumm. Tip. Sil. 118. 55; — Vachjrhina 

 imperialis, Macq. Suit. I. 89. 3; Zett. Dipt. Scand. X. 3991. 3; Sehiner, 

 Fn. austr. II. 508; — Tipula scalaris , Meig. Syst. Beschr. I. 195. 38. 



11,5 — 19 mm. — Geel. Sprieten zwart; de wortelleden geel ; de schaftleden 

 aan de basis iets verdikt. Voorhoofd een weinig vooruitstekend, ter wederzijde 

 zwart gevlekt; het achterhoofd zwart, welke kleur naar voren in eene spitse 

 punt uitloopt; de snuit somtijds van boven zwart ge\lekt. Palpen bruingeel, 

 aan de basis en het einde bruin. Op den thorax drie matig breede, duidelijk 

 afgescheiden, glanzig zwarte langsbanden, de beide z'rjdelingschen van voren naar 

 buiten omgebogen; de halskraag ter wederzijde zwart; achten ug met zwarten, 

 naar onderen verbreeden langsband ; in de borstzijden eenige zwarte vlekken , 

 waarvan een in den vorm van een hoefijzer nevens den achterrug. Achterlijf 

 van boven met zwarten, in 't midden verbreeden achterzoom der ringen; de 

 laatste ringen bijna geheel zwart; buik zwartachtig gevlekt; genitaliën van het 

 cf een weinig uitstekend ; eierbuis van het $ roodbruin , spits. Pooten bruin- 

 zwart ; wortel der dijen en ook eenigszins der schenen bruingeel. Kolfjes zwait, 

 de knop van boven geel. Vleugels met bruingele tint; randvlek en aderen 

 zwartbruin ; de vleugelspits een weinig bruinachtig gezoomd. 



Zeldzaam ; ik ving de soort slechts een paar malen bij den Haag in Juli. 



5. P flavipalpis Meig. — Syn. Tipula favipalpis Meig. Syst. Beschr. VI. 



290. 52 ; — Pachgrhina Jlavipalpis , Sehiner, Fn. austr. II. 508. 

 Gelijkt op de vorige soort, ook in grootte. De palpen zijn geheel geel; 

 de vlek op de snuit ontbreekt steeds ; de zwarte vlekken in de borst- 



