378 1\. TlPULIDAft, 



zijden zijn kleiner en deels roestkleurig ; de hoefijzervormige vlek nevens den 

 achierrug is echter even duidelijk, Achterlijf op den eersten ring met zwarte 

 vlek, die in 't midden door eene gele lijn gedeeld is; de volgende ringen met 

 zwarte dwarsbanden of liever halfronde vlekken ; de buik eenkleurig geel, 



Ik ving enkele malen het fj> in het Ilaagsche bosch ; ook te Wassenaar 

 (V. Bemm.). 



Het verschil tusschen deze en de voorgaande soort is zoo weinig in 't oog 

 vallend, dat ik bijna geneigd zou zijn slechts aan eene variëteit te denken, 



6, P. luiiulicornis Schumm. — Syn. Tipula Iwnulicornis , Schumm. Tip. 

 Sil. 107. 50; — Pachjrhma luiiulicornis, Schiner, Fn. austr. II. 504. 



18,5 — 17 mm. — Glanzig roodgeel. Op den schedel eene smalle zwarte 

 vlek, die zich op het achterhoofd voortzet; snuit ter wederzijde bruin. Sprieten 

 en palpen donkerder of lichter bruin; de sprieten bij het g merkelijk langer 

 dan kop en thorax; de schaftleden aan beide einden verdikt en van onderen 

 als uitgesneden (PI. XI. fig. 4); bij het $ de sprieten veel korter, met nauwe- 

 lijks eenig spoor van verdikking der leden. Thorax met drie glanzig zwarte 

 langsbanden; de zijdelingschen van voren niet omgebogen ; borstzij den van boven 

 roestkleurig gevlekt, boven de heupen met zwartbruine teekening; de plek 

 waarop de kolfjes zijn ingeplant, zwart. Achterlijf met zwarte of zwartbruine 

 langsstreep over den rug en in de zijden; de laatste ringen bruin; genitaliën 

 van het £ dik , roestkleurig, met een paar haakvormige aanhangsels en een 

 kort, smal, dicht behaard middelstuk; eierbuis van het % roestkleurig, spits, 

 Pooten roodgeel, met het einde der dijen en schenen, alsmede de tarsen 

 zwartbruin. Kolfjes bruingeel ; de knop zwartachtig gevlekt. Vleugels met bruin- 

 gele tint; aderen en randvlek zwartbruin; de laatste scherp begrensd, het einde 

 der randcel vrijlatende; de vleugelspits, de dwaisaderen onder de randvlek, 

 de achterdwarsader en het eindstuk der posticaal-adei min of meer bruin 

 gezoomd. 



Vrij zeldzaam bij den Haag in Juni tot Augustus (V. d. W.) ; ook te Leiden 

 (De Gr.), te Empe (V. Eyndh.) en in Groningen (De Gav.). 



7. P. quadrifaria Meig. — Syn. Tipula quadnfaria , Meig. Syst. Beschr. 

 I. 199. 43; Schumm. Tip. Sil. 103. 48; — Pachyrldna auzdrifaria , 

 Schiner, Fn. austr. IL 505; — Tipula dentata , Meig. Syst. Beschr. VIL 

 35. 00; — Pachi/rhina dentata, Zett. Dipt. Scand. X. 3992. 4; Bwst. I. 

 144. 78; — Pachrhina fascipennis , Zett. Dipt. Scand. X. 39U3. 5; 

 Bwst. 111. 17. 107. J 



42,5 — 14,5 mm. — Geel. Op den schedel eene zwarte, naar voren spits 

 toeloopende vlek ; snuit met bruine vlek. Sprieten bij het <ƒ iets langer dan 

 kop en thorax, bij het $ korter; de diie eerste leden geel ; de volgenden zwart- 

 bruin , aan den wortel een weinig verdikt. Palpen bruingeel ; het eerste lid 

 bruin. Thoiax met drie glanzig zwarte langsbanden ; de beide zijdelingschen 

 van voren buitenwaarts omgebogen, aan het vooreindw echter dikwijls bruin- 



