VIL PACIIYRHINA. 370 



achtig en verbleekt, zoodat zij alsdan recht schijnen te wezen; borstzijden met 

 zwarte vlekken ; achterrug met bruinen langsband, in eene glanzig zwartbruir.e vlek 

 eindigende. Achterlijf met zwarte zijlijn en eene vrij breede zwarte of zwart- 

 bruine rugstreep, die bij het 5 zich gewoonlijk tegen den achterrand van eiken 

 ring verbreedt en daardoor aan de kanten getand is; genitaliën van het <$ dik; 

 de buitenste aanhangsels klein , haakachtig opwaarts gebogen ; anus ook bij het $ 

 een weinig verdikt; de eierbuis niet langer dan de laatste lijfsring, roestkleurig. 

 Pooten roodgeel; de spits der dijen en der ook in 't geheel iets donkerder 

 schenen, alsmede de tarsen zwartbrmn. Kolfjes bruingeel; de knop, behalve 

 aan de spits, donker. Vleugels met bleekbruine tint; aderen en randvlek zwart- 

 bruin; de randvlek groot en daaronder eene bruine schaduw, die zich tot over 

 de achterdwarsader en het eindstuk der posticaal-ader voortzet; ook de vleugel- 

 spits gebruind. 



Van tijd tot tijd bij den Haag, in Juni en Juli (V. d. W.); ook te Rotter- 

 dam (Piag.) en te Amsterdam (Kink.). 



Bij het vergelijken van een aantal exemplaren is het mij gebleken, dat som- 

 migen de banden van den thorax van voren recht hebben ; dit wordt echter 

 alleen daardoor veroorzaakt, dat het vooreinde der banden somwijlen verbleekt 

 en zich in de grondkleur verliest. Zetterstedt heeft zoodanige exemplaren 

 afzonderlijk als P. chntaia Meig. bestemd, en noemt zijne P. faxcipennis 

 overigens dan ook terecht y>P. dentatae ut ovum ovo similis". Meigen's be- 

 schrijving zwijgt geheel van den vorm der banden. 



8. ?. analis Schumm. — Syn. Tipula analis , Schumm. Tip. Sil. 105. 

 49; — Pachgrhina analis, Schiner, Fn. austr. II. 505; — Pachyrhina 

 comicina, Zett. Dipt. Scand. X. 3996. 7; Bwst. I. 144. 77 en III. 17. 164. 



11 — 19 mm. — Komt grootendeels met de vorige soort overeen. De 

 sprieten van het <ƒ zijn dikker, de schaftleden aan de basis meer verdikt 

 en vervolgens iets meer uitgesneden. De beide zijdelingsche zwarte banden op 

 den thorax zijn van voren steeds duidelijk omgebogen; de vlekken in de borst- 

 zijden zijn niet zwart, maar bruinrood ; de rugstreep op het achterlijf is 

 smaller en dikwijls afgebroken ; bij het $ neemt zij nimmer den getanden vorm 

 aan; de beide laatste l'yfsringen zijn geheel zwart; bij het £ zijn de haak- 

 vormige aanhangsels der genitaliën groot; het middelstuk is geheel verborgen 

 en de uitstekende rand van den laatsten lijfsring is ruig behaard; bij het $ 

 is de eierbuis langer dan de laatste lijfsring en zijn vooral de bovenste kleppen 

 langer en steviger. Een duidelijk onderscheidingskenmerk leveren overigens de 

 vleugels, waar aan de achterdwarsader en het einde der posticaal-ader geen 

 spoor van bruine bezooming is; de vleugelspits is echter steeds gebruind. 



Gemeen bij den Haag in Juni tot Augustus ; ook ving ik de soort op Staal- 

 duinen. Verdere vindplaatsen zijn Rotterdam (Frans.), Wassenaar (Piag.), 

 Valkenburg (Drechsler) , de Gliphoeve (V. V.) , Amsterdam en de middelduinen 

 bij Haarlem (Kink.), Wikkenburg (Wtt.), Groningen en Zuidlaren (Cl. M, 

 en De Gav.). 



