388 IX. TIPULIDAE. 



neemt, zich vervolgens in tweeën deelt en als een zoom langs de subcostaal- 

 ader en de posticaal-ader loopt; de bovenste zoom is ter plaatse waar de 

 radiaal-ader ontspruit , vlekkig verbreed ; beide zoomen zijn aan 't eind weder 

 verbonden door een schuin loopenden band , die een zoom over de dwarsaderen 

 vormt; de voorrandcel is in 't eerst glasachtig en vervolgens met roodgele tint. 

 Van deze prachtige Tipulide werd eens een vrouwelijk exemplaar te Beek 

 door een den zonen van den Heer Snellen van Vollenhoven gevangen; een 

 tweede voorwerp, mede een $, ving de Heer Kinker in Juni op Beekhuizen; 

 ook de Heer Maurissen ving een exemplaar in Limburg. 



XIII. DICRANOTA Zett. (Ins. lapp. 851. 164). PI. XI. fig. 12. 



Kop rondachtig ; aangezicht slechts weinig verlengd ; zuiger nauwelijks iets 

 uitstekend; palpen kort, vierledig; de leden van gelijke lengte; oogen rond, 

 microscopisch behaard. Sprieten bij het g langer, bij het ? korter dan de 

 thorax , dertienledig ; het eerste lid cylindrisch , vrij dik ; het tweede kort , 

 bekervormig; de schaftleden ovaal. Achterlijf slank, achtringig, bij het £ een 

 weinig platgedrukt , bij het $ cylindrisch. Schenen met kleine eindsporen ; 

 voetballen duidelijk. Vleugels in de rust plat op het achterlijf liggende ; hulp- 

 ader op het midden en vóór den oorsprong der radiaal-ader, door een dwars- 

 adertje met de subcostaal-ader verbonden; radiaal ader voorbij het midden der 

 vleugellengte uit de subcostaal-ader voortspruitende , lang gevorkt ; haar boven- 

 arm door twee dwarsaderen met de subcostaal-ader verbonden; cubitaal-ader 

 ongevorkt, kort bij haar begin bijna rechthoekig omgebogen en vervolgens in 

 rechte lijn naar de vleugelspits loopende ; discoidaal-ader ter plaatse der dwars- 

 aderen in twee armen verdeeld , welke beiden op hunne beurt weder gevorkt 

 zijn of waarvan dit althans bij den bovenarm het geval is; schijfcel gewoonlijk 

 ontbrekend; middeldwarsader in dezelfde richting geplaatst als het steile wor- 

 telstuk der cubitaal-ader, zoodat het daarmede als 't ware ééne ader schijnt 

 uit te maken, uit wier midden eene langsader naar de vleugelspits loopt; 

 achterdwarsader een weinig meer naar de vleugelspits. 



Geen der soorten van dit geslacht (er zijn er vijf uit Europa bekend) is tot 

 dusver in ons land aangetroffen. Zij zijn veel kleiner dan Pedicia, slechts 9 of 

 10 mm. lang en van grauwe of roodgele kleur. Van de gedaantewisseling is 

 niets bekend. 



XIV. ULA Hal. (Ent. magaz. I. 153). PI. XI. fig. 13. 



Kop rondachtig, vrij breed; aangezicht snuitachtig verlengd; zuiger uit- 

 stekend; palpen omgebogen, vierledig; de beide laatste leden langer dan de 

 voorgaanden; oogen rond, fijn behaard. Sprieten ongeveer zoo lang als de 

 thorax, zeventienledig; de schaftleden langwerpig, met dichte uitstaande be- 

 haring. Achterlijf een weinig samengedrukt, achtringig; de tangarmen van het 

 (ƒ stevig. Eindsporen der schenen uiterst klein; de voetballen duidelijk, 



