XXV. TRICHOCERA. 407 



213. 3; Macq. Dipt. n. Fr. 62. 2; id. Suit. I. 115. 3; Zett. Ins. lapp. 



852. 2; id. Dipt. Scand. X. 4043. 3. 



4 — 5,75 mm. — Gelijkt in alles op de vorige, doch is in den regel kleiner ; 



de vleugels zijn helderder, bijna glasachtig en missen de vlekkige bezooming 



der aderen; aan de middeldwarsader is daarvan evenwel soms eenig spoor 



aanwezig. 



Bij den Haag, doch niet zoo veelvuldig als Begelationia. 



4. Tr. fuscata Meig. — Syn. Meig. Syst. Beschr. I. 212. 1 ; Macq. Suit. 

 I. 115. 2; Zett. Dipt. Scand. X. 4042. 2; Schiner, Fn. austr. II. 548. 



Ook deze soort komt met de beide vorigen overeen en vooral met Memalis , 

 wijl zij ook de middeldwarsader ongevlekt heeft en van dezelfde grootte als 

 deze is ; zij is echter donkerder en de vleugels hebben eene duidelijke bruin- 

 grauwe tint. 



Met de vorige, gemeen; ook te Zutfen (V. Eyndh.). 



XXVI. HIIICNOPTILA Now. (Verh. zool. bot. Gesellsch. XVII. 337). 

 PI. XII. fig. 11. 



Kop verkeerd kegelvormig; aangezichtssnuit korter dan de kop; palpen 

 vierledig, kort; de leden ongeveer van gelijke lengte. Sprieten kort, vi ij dik, 

 snoervormig, zestienledig; het eerste lid cylindrisch , verlengd; het tweede 

 knotsvormig. Achterlijf platgedrukt, achtringig ; mannelijke genitaliën omhoog 

 gericht. Pooten lang, vooral bij het <$\ schenen met eindsporen. Vleugelslang 

 maar buitengewoon smal en daardoor ongeschikt voor het gebruik, doch met 

 dwarsbanden en vlekken versierd; het aderbeloop ineengedrongen en aan veel 

 verandering onderhevig; radiaal-ader lang gevorkt, de beide armen soms nog 

 met eene buitengewone dwarsader verbonden en de bovenarm soms met eene 

 andere dwarsader aan de subcostaal-ader gehecht; cubitaal-ader ongevorkt, wel 

 eens uit den onderarm der radiaal-ader ontspruitende en dan met dezen als 't 

 ware eene vorkcel uitmakende ; schijfcel al of niet volkomen , met drie aderen 

 naar den vleugelrand, waarvan de bovenste kort gevorkt is. 



Dit geslacht is door Professor Nowicky opgericht voor eene kleine, zwart- 

 achtige, Oostenrijksche soort, Rh. Wodzlckih Now., welke in hooge berg- 

 streken leeft, en waar\an hij niet alleen het volkomen insect, maar ook de 

 larve en pop uitvoerig heeft beschreven; die larve bewoont eene geleiachtige 

 stof, door zich ontwikkelende algen in de rotsspleten veroorzaakt. 



XXVII. EPIPHRAGMA O. Sack. (Proc. of the acad. of nat. se. of Philajj 

 delphia, 1859. 238). PI. XII. fig. 12. 



Kop rondachtig ; aangezicht in een korten snuit en ook het achterhoofd 

 sterk verlengd; oogenrond, naakt; palpen vierledig; het laatste lid een weinig 

 langer dan het voorgaande. Sprieten ter lengte van den thorax , zestienledig ; 



