XXVIII. IDIOPTERA. 409 



naakt; de dijen aan 't eind iets verdikt; de schenen met eindsporen. Vleugels smal, 

 met donkere dwarsbanden; hulpader voorbij den oorsprong der radiaal-ader 

 door een dwarsadertje met de subcostaal-ader verbonden; radiaal-ader aan de 

 basis hoekig (dikwijls met een terugloopend adertje), aan het einde in eene 

 lange smalle vork geplitst; tusschen haar en de subcostaal-ader geen verbindende 

 dwarsader; cubitaal-ader ongevorkt; schijfcel langwerpig, vijf hoekig; uit haar 

 loopen naar den vleugelrand drie langsaderen , waarvan de bovenste gevorkt 

 is; achterdwarsader even voorbij de basis der schijfcel ingewricht; posticaal- 

 ader aan 't einde duidelijk afwaarts gebogen, op 't midden des vleugels door 

 eene buitengewone dwarsader met de discoidaal-ader verbonden ; de tweede 

 wortelcel alzoo door midden gedeeld; anaal-ader en axillaar-ader lang, aan 't 

 einde iets afgebogen. Bij het $ van eene soort zijn de vleugels niet volkomen 

 ontwikkeld. 



Van de gedaantewisseling is niets bekend. 



Eene der drie Europeesche soorten is, hoewel zelden, in ons land aangetroffen, 



Idioptera fasciata Linn. — Syn. Tipula fasciata, Linn. Syst. nat. ed. 



XII. 973. 18; Fabr. Spec. ins. II. 405. 24; id. Ent. Syst. IV. 240. 32; 



id. Syst. Anti. 30. 31; Meig. Klass. I. 174. d; — Limnobia fasciata, 



Meig. Syst. Beschr. I. 121. 24; — Idioptera fasciata, Schiner, Fn. 



austr. II. 549; — ld. puïchella, Bwst. I. 145. 82. 

 8 — 9 mm. — Sprieten en palpen zwartbruin. Thorax grauw, met een paar 

 onduidelijke donkere langsstrepen ; borstzijden en achterrug lichtgrijs; schildje 

 bruingeel. Achterlijf bij het £ geel, met bruine insnijdingen en zij randen ; 

 genitaliën geel; bij het ? het achterlijf bijna geheel bruin. Pooten geel; de 

 dijen aan de spits zwartbruin ; ook de spits der schenen en de tarsen bruin- 

 achtig. Koifjes geel met donkeren knop. Vleugels glasachtig, met vier donkerder 

 of lichter bruine, vlekkig afgebroken dwarsbanden; de eerste dicht bij den 

 wortel; de tweede vóór het midden, over de basis der radiaal-ader en over 

 de buitengewone dwarsader; de derde over de dwarsaderen en de vierde aan 

 de spits ; de vlekken hebben meest lichtere kernen ; de vleugels van het ? 

 zijn steeds volkomen ontwikkeld. 



Zeldzaam. Eenmaal bij 's Graveland (V. V.), te Utrecht (Six), bij Amsterdam 

 (Kink.) en enkele exemplaren op de Galdersche heide bij Breda (Piag.). 



Eene tweede soort, ld. puïchella Meig. (— fasciata Schumm. en Zett. en 

 maculata Macq.)], en die wellicht te eeniger tijd ook wel bij ons zal worden 

 gevonden , onderscheidt zich door donkerder kleur der pooten , waarvan alleen 

 het tweede heupenlid en de wortel der dijen geelachtig zijn ; de vleugelban- 

 den zijn flauwer en meer in vlekken opgelost; het $ is bijna geheel donker- 

 bruin en heeft gebrekkige vleugels. Bij de derde soort, Id.'trimactdata Zett., die 

 behalve in Scandinavië ook in Duitschland voorkomt, bepaalt zich de teekening 

 der vleugels tot drie vlekken aan den voorrand, waarvan de laatste de grootste 

 is , en tot een smallen zoom langs de dwarsaderen. 



