41 £ IX. TlPl'LIDAE. 



wederzijde achter de schouders eene driehoekige diepe groeve. Achterlijf plat- 

 gedrukt, achtringig; bij het <ƒ de laatste ring van onderen uitstekend, de 

 tangarmen vrij kort; eierbuis van het $ spits, een weinig opgebogen. Pooten 

 voor eene Tipulide bijzonder dik en stevig, dicht en fijn behaard; schenen 

 met eindsporen ; voethaken en voetballen duidelijk ; bij het <ƒ het laatste 

 tarsenlid aan de onderzijde met een haarbosje. Vleugels matig breed, nauwelijks 

 zoo lang als het achterlijf; de achterhoek duidelijk uitstekend; het dwars- 

 adertje tusschen de hulpader en de subcostaal-ader is niet of althans niet 

 duidelijk aanwezig; eenige aanduiding er van is soms te zien een weinig voorbij 

 den oorsprong der radiaal-ader; subcostaal-ader aan het einde door een kort 

 dwarsadertje met de radiaal-ader verbonden ; radiaal-ader vóór de halve vleugel- 

 lengte uit de subcostaal-ader ontspruitende, aan het einde langgevorkt; de 

 wortel dezer vork iets vóór de middeldwarsader ; cubitaal-ader ongevorkt ; 

 schijfcel onregelmatig zeshoekig, meer hoog dan breed, naar onderen versmald ; 

 uit haar loopen naar den vleugelrand drie langsaderen , waarvan de bovenste 

 gevorkt is; achterd warsader scheef; eerste en tweede wortelcel van dezelfde 

 lengte ; de tweede wortelcel niet door eene dwarsader gedeeld ; posticaal-, anaal- 

 en axillaar-ader lang , de beide laatsten een weinig golvend gebogen. 



De type van dit geslacht, Limnobia barbipes Meig., onderscheidt zich door 

 de bovenstaande kenmerken en vooral door hare grootte en haar krachtig 

 uiterlijk zoo zeer van alle Limnophilinen en zelfs van alle Tipuliden , dat het 

 bevreemding wekt, waarom deze soort, die meer aan een exotischen dan wel 

 aan een Europeeschen vorm doet denken, niet reeds sinds lang generiek is 

 afgezonderd. Schiner plaatst haar in zijn geslacht Poeciïostola , maar voegt er 

 bij dat zij wellicht beter een afzonderlijk genus zou kunnen uitmaken. Van 

 hare ontwikkelingsgeschiedenis is nog niets waargenomen. 



Eutonla barbipes Meig. — Syn. Limonia barbipes, Meig. Klass. I. 61. 



21; — Limnobia barbipes, Meig. Syst. Beschr. I. 130. 25 en VI. 273; 



Schumm. Limn. Sil. 177. 53; Zett. Dipt. Scand. X. 3831. 19; — 



Limnopkila barbipes, Macq. Suit. I. 98. 13; — Poeciïostola barbipes , 



Schiner, Fn. austr. II. 551. 

 23 — 27 mm. — Bruingeel. Sprieten roestkleurig ; de beide wortelleden 

 bruin; palpen roodbruin. Rug van den thorax aschgrauw, met drie donkere, 

 niet scherp geteekende langsbanden , de middelste door eene nog donkerder lijn 

 gedeeld; schildje en achterrug grauwgeel. Achterlijf met bruine rugstreep en 

 zijstrepen; de laatste ring bij het <$ soms donkerder; de tangarmen weder geel. 

 Pooten bruingeel , met donkerbruine beharing ; de spits van dijen en schenen , 

 alsmede het laatste tarsenlid donkerbruin ; het haarbosje aan het laatste tar- 

 senlid van het J , alsmede de voethaken en voetballen in beide sexen zwart. 

 Kolfjes geel met donkeren knop. Vleugels met bruinachtige tint, een weinig 

 wolkig; de voorrand donkerder met ongeveer vier donkerbruine vlekken, die 

 naar onderen schaduwachtig uitloopen; de aderen dik en donkerbruin. 



Vrij zeldzaam; ik ving enkele malen een exemplaar bij den Haag, in Juni 



