XXXI. EUTONIA. 413 



en Augustus en ook een te Wassenaar en te Velzen ; verder zag ik voorwerpen 

 van de Gliphoeve en van Sterkenburg (V. V.) , Rotterdam (Frans.) , het Overmaas- 

 sche(Piag.), Utrecht (Six en Weyenb.), Zutfen (V. Eyndh.) en Lekkum (H. A.). 

 Het komt mij niet onwaarschijnlijk voor, dat Linnaeus met zijne Tipula 

 quadrimaculata en Tip. calmariensis (die beiden zeker dezelfden zijn) deze 

 soort heeft bedoeld. Zijne beschrijving in de Fauna suecica is vrij wel toepas- 

 selijk en vooral de uitdrukking f/ e maximis nostratibus" doet aan eene in 't 

 oog vallend groote soort denken. De groote zwarte vlek , die hij aan den eersten 

 achterlijfsring toeschrijft, doet echter twijfel ontstaan, en het zal daarom beter 

 zijn den meer zekeren naam barbipes, waaronder de soort bij alle dipterologen 

 bekend is, te behouden. 



XXXII. POECILOSTOLA Schiner (Wien. Ent. Monatschr. VII. 222). 

 PI. XII. fig. 17. 



Dit geslacht gelijkt in de meeste kenmerken op het vorige en het volgende. 

 Van Eutonia onderscheidt het zich door veel minder grootte, zwakkeren vorm 

 en dunnere pooten, die ook niet zoo dicht behaard zijn en waarvan het laatste 

 tarsenlid het haarbosje mist; de dijen zijn soms aan het einde een weinig 

 verdikt; de thorax is minder hoog en de hals daarentegen meer verlengd; de 

 vleugels zijn smaller en langer, meestal langer dan het achterlijf; de schijfcel 

 is langwerpiger , van onderen niet versmald ; de achterdwarsader in het 

 midden van de onderste grens dezer cel ingewricht; de wortel van de vork 

 der radiaal-ader ligt iets voorbij de middeldwarsader, doch minder ver daar 

 voorbij dan bij Limnophila. Van dit laatste geslacht is Poecilostola bovendien 

 gemakkelijk te herkennen aan de gevlekte of gestippelde vleugels. Het dwarsadertje 

 tusschen de hulpader en de subcostaal-ader is in den regel aanwezig en wel 

 even voorbij den oorsprong der radiaal-ader. 



Van de vier Europeesche soorten komen er drie bij ons voor. Van hare 

 vroegere toestanden is niets bekend. 



a. Sprieten zwartbruin ; dijen zwartbruin , aan de 



wortelhelft roodgeel 1). . 1. pundata Schrank. 



Sprieten geelachtig of lichtbruin; alleen de wortel- 

 leden donker; dijen geel met zwarte spits . . h 



b. Vleugels aan den voorrand met groote donkerbruine 



vlekken 2. pidipennis Meig. 



Vleugels aan den voorrand zonder groote vlekken. 3. angustipennis Meig. 



1. Poecilostola punctata Schrank. — Syn. Tipula pundata , Schrank, 



1) De eenige niet inlandsche soort van dit geslacht, P. gentilis Löw uit Silezië , 

 behoort ook tot deze afdeeling ; zij onderscheidt zich van P. pundata voornamelijk 

 doordien de voorrandcel der vleugels, met uitzondering van de basis, ongevlekt is. 



