XXXIV. EBIOPTEBA. 421 



Sprieten zestienledig , draadvormig of eenigszins snoervormig, zoo lang als da 

 thorax; het eerste lid cyündrisch , het tweede bekervormig; de volgenden 

 eirond. Achterlijf achtringig, Schenen zonder eindsporen. Vleugels in de rust 

 pint op het achterlijf liggende, langs de aderen behaard en aan den rand lang 

 en dicht gewimperd ; uitmonding der hulpader in 't midden van den voorrand ; 

 radiaal-ader zeer lang, dicht bij den vleugelvvortel uit de subcostaal-ader ont- 

 spruitende, aan het eind lang gevorkt; de bovenarm dezer vork door eeno 

 d warsader met de subcostaal-ader verbonden ; cubitaal-ader uit den onderarm 

 der vork voortkomende , hoekig omgebogen en verder recht naar de vleugel» 

 spits loopende; schijfcel ontbrekend; discoidaal-ader merkelijk vóór de middel» 

 dwarsader in twee takken verdeeld, aan welke vertakking de achterdwarsader 

 is gehecht; de onderste tak vervolgens weder lang gevorkt; aa:i het vleugel- 

 einde alzno twee vsrkcellen met twee eenvoudige langsaderen daartusschen ; de 

 tweede wortelcel veel korter dan de bovenste; de onderste langsaderen recht, 

 ook de axillaar-ader, die vrij kort is en met de anaal-ader gelijkmatig divergeert. 

 De soorten van dit geslacht zijn merkelijk kleiner dan die der voorgaande 

 geslachten (1,75 — 3,5 mm.); van hare gedaantewisseling is niets bekend. Er 

 zijn er 10 uit ons werelddeel beschreven, waai van de volgenden in ons land 

 voorkomen. 



a. Gele soorten b 



Donkergrauwe of zwarte soorten o 



b. Mannelijke genitaliën met korte, meestal verborgen 



aanhangsels; de bovenste vorkcel iets langer 



dan de onderste 1 . oc/iracca Meig. 



Mannelijke genitaliën met vier zwarte, griffelachtige, 



uitstekende aanhangsels ; de beide voi kcellen 



even lang 2. appendkidata Staeg, 



a. Kolfjes wit ; grootere soort (3 mm.) 3. obscura Meig. 



Kolfjes zwart of althans aan het uiteinde donker ; 



kleinere soort (2 mm. of minder) 4. murina Meig. 



1 . Erioptcra ochraeea Meig. — Syn. Erioptera ochracea , Meig. Syst. 

 Beschr. I. 114. 13; Macq. Dipt. n. Fr. 108. 7; id. Snit. I. 112. \i\ 

 Zett. Dipt. Scand. X. 3794. 22; Schiner, Fn. austr. II. 541 ; — Er. cras- 

 sipes , Curt. Brit. Ent. XH. 557. 

 3,5 mm. — Okergeel. Sprieten naar het einde verdonkerd ; palpen donker- 

 bruin. Mannelijke genitaliën met breede , dikke, behaarde tangarmen en van 

 onderen met een paar kleine, zwarte, meest verborgen aanhangsels. Pooten 

 geel ; het einde der dijen donkerbruin ; ook de spits der schenen en de laatste 

 tarsenleden bruinachtig. Kolfjes witachtig. Vleugels met gele tint en gele 

 aderen ; de bovenste vorkcel een weinig langer dan de onderste. 



Schijnt vrij zeldzaam; ik ving enkele exemplaren in Juli en Augustus bij 

 den Haag , te Wassenaar en te Maarsbergen. 



