422 IX. Ï1PULIDAE, 



2. Er. appemliculata Staeg. — Syn. Er. append'miïata , Stacg. Kröj. 

 Tidskr. I. 55. 16; Zett. Dipt. Scand. X. 8795. 23; Schiner, Fn. austr. 

 II. 541; — Er. ochracea, Bwst. I. 148. 118. 

 Komt in de meeste opzichten , ook in grootte , met de vorige overeen , doch 

 onderscheidt zich in het <ƒ door de genitaliën , waaraan zich vier duidelijk uit- 

 stekende , tepelachtige , zwarte aanhangsels vertoonen ; de eerste en tweede 

 wortelcellen zijn van gelijke lengte. 



Den ganschen zomer zeer gemeen bij den Haag ; ook op Staalduinen , te 

 Amersfoort en te Zutfen door mij gevangen; voorts te Rotterdam (Piag.) , te 

 Haarlem (Weyenb.) , te Ctrecht (Six) en te Beek (V. V.). 



3. Er. obscura Meig. — Syn. Meig. Syst. Beschr. I. 113. 12; Macq. Dipt. 

 n. Fr. 108. 6; id. Suit. I. 112. 11; Zett. Dipt. Scand. X. 3799. 27; 

 Schiner, Fn, austr. II. 542. 



3 — 3,5 mm. — Donker aschgrauw. Sprieten en palpen zwartbruin. Thorax 

 in de zijden met smallen witachtigen zoom. Achterlijf zwartachtig ; genitaliën 

 vuilgeel; bij het <$ de tangarmen met vier kleine zwarte aanhangsels. Pooten 

 donkerbruin; de heupen en de wortel der dijen geelachtig; de dijen naar het 

 einde dikker. Kolfjes wit. Vleugels met grauwbruine tint en bruine aderen; 

 de bovenste vorkcel langer dan de onderste. 



Niet zeldzaam bij den Haag, in Mei en Juni (V. d. W.) ; ook te Leiden 

 (V. V.), te Noordwijk (Piag.), bij Rotterdam (Frans.) en bij Utrecht (Six). 



4. Er. murina Meig. — Syn. Er. murhm, Meig. Syst. Beschr. 1.113. 11; 

 Zett. Dipt. Scand. X. 3796. 24; Schiner, Fn. austr. II. 542; — Er. pi/g ■ 

 maea, Macq. Dipt. n. Fr. 109. 8; Meig. Syst. Beschr. VII. 24. 22. 



1,75 — 2 mm. — Zwartachtig, glansloos , ruigharig. Sprieten en palpen 

 zwart. Mannelijke genitaliën dik, lichter of donkerder bruin. Heupen en wortel 

 der dijen gewoonlijk lichtbruin of zelfs geelachtig. Kolfjes zwart, de steel 

 meestal lichter. Vleugels in beide sexen langer dan het achterlijf 1), grauw 

 met dichte zwarte beharing ; de vorkcellen ongeveer even lang. 



Meermalen in Mei bij den Haag (V. d. W.); ook te Utrecht (Six). 



XXXV. TRICHOSTICIIA Schiner (Wien. Ent. Monatschr. VII. 221). 

 PI. XII. fig. 19 en XIII. fig. 2. 



Komt in de meeste kenmerken met Erioptera overeen , maar onderscheidt 

 zich inzonderheid door een gewijzigd aderbeloop der vleugels. De hulpader is 



1) Bij eene verwante, iets grootere soort, Er. atra Meig., zijn de vleugels van het 

 <? in 't oog vallend klein. Zij is donkerder zwart en door Curtis afgebeeld onder den 

 naam van Blolophilus brcvipcnnis (Brit. Ent. X. 444). Daar zij in Duitschland, Zweden 

 en Engeland niet zeldzaam is, acht ik het waarschijnlijk, dat zij te eeniger tijd ook in 

 ons land zal worden gevangen. 



