4£4 IX. Tll'ULIDAE. 



donkerbruin. Oogen in r t leven fraai groen. Thorax in de zijden lichter. 

 Achterlijf met donkerbruine zijstreep. Pooten bleekgeel; dijen met twee bruine 

 ringen, de eene even vóór het midden, de andere dicht vóór c!e spits. Kuifjes 

 bleekgeel; de knop iets donkerder. Vleugels met bleek bruingele tint, aan den 

 voorrand meer roodgeel; voorts met een aantal min of meer duidelijke, bruin» 

 achtige oogvlekken, deels op zich zelve staande, deels aan elkander hangende j 

 aderen geelachtig; uitmonding der hulpader een weinig voorbij de d warsader , 

 die de subcostaal-ader met de radiaal-vork verbindt; schijfcel zeer langwerpig, 

 bijna altijd volkomen, de haar aan 't einde sluitende d warsader echter soms 

 onduidelijk; de achterdwarsader staat een woinig meer wortelwaarts dan de 

 middeldwarsader; axillaar-ader kort, recht en met de anaal-ader gelijkmatig 

 divergeerende. 



Vrij zeldzaam, bij den Haag in Mei en Juni; ook bij Haarlem door mij 

 gevangen en verder op de Gliphoeve (V. V.) , te Rotterdam (Frans.), te Utrecht 

 (Six) en in Limburg (Maur.). 



2. Tr. imbuta Meig. — Syn. Eriopiera imfaita, Meig. Syst. Beschr. I. 

 114. 14. pi. 4. fig. 8; Zett. Dipt. Scand. X. 3776. 3; — Triohosticha 

 imbuta, Schiner, Fn. austr. II. 540; — Limnobia cothumata , Macq. Dipt. 

 n. Fr. 105. 37; Meig. Syst. Beschr. VII. 32. 103. 



3 — 3,5 mm. — Bleekgeel, op den rug van den thorax en het achterlijf een 

 weinig krachtiger geel. Sprieten donkerbruin. Tangarmen van het g groot , met 

 een paar doornachtige aanhangsels. Pooten witachtig; aan de voorste pooten de 

 knieën zwart; aan de achterpooten de knieën en voorts de uiterste spits van 

 al de schenen en van de eerste tarsenleden , alsmede de laatste tarsenleden 

 geheel bruinachtig. Kolfjes wit met geelachtigen knop. Vleugels glasachtig met 

 bleekgele aderen; de aderen over 't geheel, maar vooral aan de vleu- 

 gelspits behaard; schijfcel volkomen, langwerpig eirond; uitmonding der 

 hulpader op halve vleugellengte; de beide vorkcellen veel korter dan bij de 

 andere soorten, de bovenste vooral zeer kort met des te langer steel; 

 de dwarsader aan 't eind der subcostaal-ader , vóór het midden van den 

 steel ingewricht; axillaar-ader kort, recht en met de anaal-ader gelijkmatig 

 divergeerende. 



Enkele malen door mij in Juli bij den Haag gevangen. 



3. Tr. flavescens Linn. — Syn. Tipula ftavesceis , Linn. Fn. suec. 175:3; 

 Fabr. Spec. ins. II. 407. 27; id. Ent. Syst. IV. 242. 37; ld. Syst Anti. 

 31. 37; — Eriopiera flavescens, Meig. Syst Beschr. I. 109. 2; Macq. 

 Dipt. n. Fr. 106. 1 ; Zett. Ins. lapp. 829. 1 (ex parte) ; id. Dipt. Scand. 

 X. 3779. 6; — Tric/iosticha flavescens, Schiner, Fn. austr. 11. 5 ; i0; — 

 Erioptera httea, Zett. Ins. lapp. 829. 2. 



5,75 — 0,75 mm. — Helder okergeel. Sprieten naai' het eind donkerder. Op 

 den thorax drie eenigszins krachtiger gekleurde langsbanden. Achterlijf soms 

 met bruinachtige rugstreep ; tangarmen van het <ƒ vrij lang; eierbuis van het $ 



