^ 38 X. RHYPHIDAE. 



2. Rh. punctatus Fabr. — Syn. Rhgio punctaim, Fabr. Mantissa ins. II. 



333. 10; id. Ent. Syst. IV. 274. 13; Meig. Klass. I. 306. k; — Seiara 



punctata, Fabr. Syst. Anti. 59. 13; — Mi/phus punctatus , Meig. Syst. 



Beschr. I. 322. 2; Macq. Dipt. n. Fr. 20. 2; id. Suit. I. 172. 2; Zett. Ins. 



lapp. 805. 1 ; id. Dipt. Scand. IX. 3434. 1 ; Schiner, Fn. austr. II. 



495; — Musea nigricans , Linn. Fn. suec. seposita, 553. 2310; — Musea 



Mlineata, Gmel. Syst. nat. V. 2866. 320; — Anisopus nebulosus (alleen 



het <?), Meig. Klass. I. 103. 2. 

 5>75 — 8 mm. — Aschgrauw. Sprieten en palpen zwartachtig. Oogen bij 

 het <ƒ van boven samenstootend. Thorax met drie zwartachtige langsstrepen. 

 Achterlijf donkerder of lichter bruin, met bleeke insnijdingen. Pooten geelachtig; 

 de achterste heupen, de spits van dijen en schenen en de laatste tarsenleden 

 donkerbruin. Kolfjes witachtig. Vleugels (PI. XIII. fig. 16) bijna glasachtig, 

 met vijf bruine vlekken; twee in de bovenste wortelcel , een boven de middel- 

 dwarsader; eene vierde (de randvlek) aan den voorrond even vóór de uitmon- 

 ding der radiaal-ader, en eindelijk de vijfde onder de randvlek. 



Zeer gemeen bij den Haag; ook bij Amsterdam en te Maarsbergen door mij 

 gevangen; voorts te Rotterdam (V. V.), te Leiden. (De Gr.), te Warmond 

 (V. Bemm.), te Haarlem (Weyenb.), te Noordwijk en in het Overmaassche 

 (Piag.), te Middelburg (De Man en G. v. W.), te Empe (V. Eyndh.) en te 

 Leeuwarden (H. A.). 



3. Rh. fuscatus Fabr. — Syn. T/pula fuscata, Fabr. Syst. Ent. 755. 

 44; id. Spec. ins. II. 410. 57; — Rhagio fuscatus, Fabr. Ent. Syst. 

 IV. 273. 7; Meig. Klass. I. 304. d; — Sci 'ara fuscata , Fabr. Syst. 

 Anti. 58. 7; — Myphus fuscatus, Meig. Syst. Beschr. I. 321. 1. pi. 11. 

 flg. 18; Macq. Suit. I. 171. 1; — Schiner, Fn. austr. II. 495; - 

 Anisopus fuscus, Meig. Klass. I. 103. 1. 

 0,75 — 8,25 mm. — Gelijkt op de vorige soort, doch is in den regel iets 

 grooter; op de vleugels ontbreekt het vlekje onder de randvlek. 



Bij den Haag en te Arnhem door my gevangen; ook op de Gliphoeve (V. V.) 

 en te Warmond (V. Bemm.) 1). 



1) Met de hier behandelde familie der Rhyphidae eindigt de reeks van Twcevleu- 

 geligc insecten , die vroeger onder den algemeenen naam van Nemalocera werden 

 begrepen en zich gewoonlijk door langere en vccllcdige sprieten onderscheiden; en nut 

 de nu volgende familie der Stratiomyidae gaan wij over tot die, wier sprieten uit niet 

 meer dan drie leden bestaan en welke in tegenstelling met de vorigen Rrachycera werden 

 genoemd. In onze moedertaal noemen wij de eersten muggen, de anderen vliegen. 

 Ofschoon het bedoelde onderscheid in den bouw der sprieten veelal zeer in 't oog 

 valt, zijn er nogtans enkele zoo sterk sprekende overgangen aan te wijzen, dat op de 

 daaruit ontleende kenmerken niet wel eene scherpe afscheiding kan worden gegrond. 

 Ik herinner hierbij aan hetgeen ik deswege in de Inleiding (blz. 3) heb gezegd. 



